We hebben het weer: De oranjekoorts!

Het is weer zover alles wordt langzaam oranje. Hebben we weer langs van “de oranje koorts” of moeten we gewoon over een uitermate patriottistische of chauvinistische periode praten?

Alles oranje

We zijn er weer, als ik door een gemiddelde woonwijk rijd dan hangen er oranje vlaggen uit het raam, zie ik oranje opblaasbare leeuwtjes in de tuin, zijn er complete zitjes (incl. kratjes bier) geïnstalleerd als samenkomst plaats (lees: samen voetbal op TV kijken) en zijn de oranje slingers om het huis gedrapeerd of worden ze over de straat naar de overburen gespannen. Iedereen loopt met oranje shirts en sjaals, petten of trom-petten en begroet elkaar vriendelijk.

Oranjekoorts, zoals men het noemt, komt meestal voor bij grote internationale voetbalwedstrijden. Typisch te merken dat ook al wordt er enorm gemopperd op de voetbalstijl en de individuele acties en men roept dat het niets gaat worden, men vervolgens toch roept dat “we” kampioen gaan worden.

Patriottisme of Chauvinisme

Patriottisme is een gevoel van trots voor bepaalde onderdelen van je land, maar chauvinisme gaat verder. Waar patriottisme nog over bepaalde aspecten een trots gevoel geeft, is chauvinisme een blinde vorm en hemel je alles van en over je land op.

Chauvinisme vindt de oorsprong bij soldaat Nicolas Chauvin. Deze soldaat in het leger van Napoleon had een blinde toewijding voor Napoleon en werd regelmatig bespot.

Hoewel mopperen op het Nederlands Elftal een 2e natuur is geworden, lijkt onze oranjekoorts nog het meest op patriottisme en zijn we, als het er om gaat, trots op onze voetbalhelden.

Oorsprong

Cultuurhistoricus Pleij geeft aan dat het begonnen is tijdens de grote schaatswedstrijden eind jaren zeventig begin jaren tachtig. De Scandinaviërs beschilderde de gezichten met de landsvlaggen en hebben ons zo geïnspireerd. Hoewel er met het WK van 1974 enige vorm van oranjekoorts was, heeft de eindzege van 1988 een duidelijke kentering gegeven. We kunnen ons allemaal de huldiging in Amsterdam nog wel herinneren. De commercie stapt op dit soort zaken graag in en bevorderd het gedrag. Ze doen extreem goede zaken voor een groot voetbalevenement, want de grote platte TV’s, frituurapparaten en het bier is niet aan te slepen.

Dan nog speelt de vraag waarom mensen dit doen. Mogelijk heeft een steeds individualistischer wordende maatschappij hier een rol in. Momenten van saamhorigheid zijn meer uitzondering als regel, maar als er momenten zijn dan is dit het wel. Een prettig bijeffect is de mogelijkheid tot toenadering tot omwonenden. Vreedzame coëxistentie wordt dit genoemd en de overheid heeft het inmiddels ook in beeld. De gemeente verstrekt soms materiaal om de straat te versieren en er worden prijzen uitgeloofd voor de mooiste oranjestraten.

Dus … worden we nu beïnvloed door de miljoenenreclames en overvolle supermarkten met oranjeartikelen en gadgets of speelt de liefde voor ons elftal toch de boventoon? Wie zal het zeggen en wat maakt het uit. We gaan weer enkele spannende en gezellige weken tegemoet en heel misschien gaan we richting finale. Daar wordt de commercie blij van maar wij ook!