Lance Armstrong - De Comeback Man

Lance Armstrong heeft een indrukwekkende carrïère achter de rug, met maar liefst zeven overwinningen in de Tour de France. In 2008 kondigde hij zijn tweede comeback aan. Die is echter van een geheel andere orde dan zijn andere comeback in 1998. Het had destijds niet veel gescheeld of zijn rentree zou vroegtijdig zijn afgeblazen. De Tour de France loopt als een rode draad door zijn leven. Maar ook zijn strijd tegen kanker. Lance Armstrong is op 18 september 1971 geboren in het Texaanse Plano, toevallig ook de locatie van Southfork Ranch, bekend van de serie "Dallas." Hij groeide op in een eenoudergezin. Zijn moeder had drie verschillende banen om het gezin rond te laten komen. Later trouwde zijn moeder Linda met Terry Armstrong, een strenge man. Zijn stiefvader bracht hem discipline bij en niet altijd op een vriendelijke manier. In zijn jeugd was Lance in meerdere sporten geïnteresseerd. Hij begon met zwemmen en later ging hij fietsen. De stap naar triathlon was snel gemaakt. Op zijn zestiende werd hij professioneel tri-atleet. In 1989 en 1990 was hij al Amerikaans kampioen. Uit de triathlons bleek al snel dat zijn kracht in het fietsen lag.

De eerste wielercarrière

In 1992 werd Lance Armstrong 14de tijdens de Olympische Spelen in Barcelona. In dat jaar maakte hij ook de overstap naar het professionele wielrennen. Armstrong maakte tussen 1992 en 1996 deel uit van de Amerikaanse Motorola-ploeg. Het jaar 1993 werd het meest succesvolle in zijn vroege carrière. Naast 10 overwinningen in eendags- en etappekoersen (onder andere de achtste etappe in de Tour de France), werd hij ook een van de jongste winnaars van het Wereldkampioenschap Wielrennen op de weg. Met de regenboogtrui om de schouders verliep 1994 minder voorspoedig. In 1995 won hij onder andere de Clásica San Sebastián, de Tour DuPont en de achttiende etappe in de Tour de France. In 1996 voegde hij daar onder andere de Waalse Pijl en nogmaals de Tour DePont aan toe, maar hij moest dat jaar wegens ziekte al vroegtijdig afstappen in de Tour de France (tijdens de zevende etappe). Hij word nog wel twaalfde tijdens de Olympische Spelen in Atlanta.

De ontdekking van kanker

Lance Armstrong kon veel pijn verdragen. Daarom duurde het een tijdje voordat de ziekte zich openbaarde, totdat hij bloed begon over te geven. Hij moest naar het ziekenhuis voor foto's. Op 2 oktober 1996, op 25-jarige leeftijd werd teelbalkanker geconstateerd. De kanker was inmiddels uitgezaaid naar zijn buik, hersenen en longen. Zijn overlevingskansen waren gering. Een van zijn doktoren noemde zelfs een percentage van ergens tussen de 3% en 40%. Hij onderging twee zware operaties en een experimentele vorm van chemotherapie. Een jaar kostte de strijd tegen kanker. Maar Armstrong kwam er weer bovenop. Sindsdien zet hij zich verbeten in voor de strijd tegen kanker. In 1997 richtte hij de Lance Armstrong Foundation op, bekend van de gele armbandjes met Livestrong erop. De stichting heeft inmiddels ruim USD 250 miljoen opgehaald.

De tweede carrière

Ondanks een contract bij wielerploeg Cofidis kwam Lance Armstrong in 1997 nog niet in actie. In de meerdaagse wielerwedstrijd, de Ronde van Andalusië/Ruta del Sol, keerde hij terug in het profcircuit. Zijn comeback kreeg veel media-aandacht. Lance werd uiteindelijk veertiende en noemde zijn eerste grote wedstrijd geslaagd. Maar tijdens de barre omstandigheden van Parijs-Nice, een maand later, stapte hij gedesillusioneerd af. In zijn biografie "Door de pijngrens" (2000)schrijft hij daarover: "Ik weet niet hoeveel tijd me nog rest, maar die wil ik niet besteden aan wielrennen. Ik heb in de Ruta del Sol laten zien dat ik een comeback kon maken. Ik hoef niets meer te bewijzen aan mezelf of aan mensen met kanker. Ik stop met wielrennen, ik heb het helemaal gehad." Tot afgrijzen van zijn vriendin Kristin Richard, met wie hij op 8 mei 1998 trouwde. Armstrong schreef over die tijd: "Ik voerde niets uit. Ik golfde, waterskiede, dronk bier en ik lag op de bank te zappen." In 1998 moest hij ook nog iedere maand terug naar het ziekenhuis voor controle.

Armstrong had het goed voor elkaar. Bij Motorola had hij een contract van USD 642.000 per jaar. Bij Cofidis verdiende hij nog USD 600.000 en zijn jaarsalaris bij US Postal, zijn nieuwe ploeg vanaf 1998, was USD 700.000. Ook door zijn prijzengeld is hij al miljonair, wonende in een mooie villa in de Texaanse hoofdstad Austin. Hij wilde zijn afscheid aankondigen halverwege 1998 en het Amerikaans kampioenschap als afscheidswedstrijd gebruiken. Zijn manager Bill Stapleton overtuigde hem om er nog eens goed voor te trainen, met de woorden "Lance, jij zult altijd die vent zijn die kanker kreeg en nooit meer wielrenner werd." Trainer Chris Carmichael neemt hem onder handen in de Appalachen, het strijdtoneel van de Tour DuPont, waar hij zo succesvol was. Daar wordt Armstrong weer geconfronteerd met zichzelf. Hij besluit door te gaan met wielrennen: "Als je nog kunt doorgaan, ben je niet ziek."

Ronde van Luxemburg

11 juni 1998 duikt hij vrij anoniem op voor de start van de Ronde van Luxemburg. Hij ziet er afgetraind uit. Hij wint de eerste etappe in een sprint van medevluchter Lauri Aus. Het peloton heeft vier minuten achterstand. Drie dagen later wint hij ook het eindklassement van de Ronde van Luxemburg. Later die maand zegeviert hij eveneens in de Rheinland-Pfalz Rundfahrt en de Ronde van Spalbeek. In het najaar van 1998 volgt zijn eerste serieuze etappekoers: de Ronde van Spanje. Hij wordt vierde. Ploegleider Johan Bruyneel van US Postal denkt dat hij goud in handen heeft. Hij overtuigd Lance om in 1999 alles op de Tour de France te zetten. De rest is geschiedenis.

Zie ook: Lance Armstrong - De Tour de France van 1999.