Eddie Edwards, beter bekend als Eddie the Eagle

Michael Edwards werd of 5 december 1963 geboren in Cheltenham en staat beter bekend onder de namen Eddie Edwards of zijn bijnaam Eddie the Eagle. Hij werd wereldberoemd als schansspringer door zijn deelname aan het schansspringen op de Olympische Spelen van 1988, waar hij 2 maal laatste werd, maar opzien baarde met zijn dappere en vreemde manier van springen.

Deelname aan de Olympische Spelen

Zijn bekendheid dankt Edwards aan zijn deelname aan het schansspringen op de Olympische Spelen van 1988 in Calcary, waar hij de eerste Brit ooit was op dit onderdeel. Eerder nam hij al eens deel aan de Wereldkampioenschappen van 1987. Edwards eindigde op deze Olympische Spelen zowel op de kleine als op de grote schans als allerlaatste. Desondanks werd hij één van de revelaties van deze spelen, door zijn manier van springen.

Edwards was duidelijk niet de meest getalenteerde springen van de deelnemerslijst, maar was tevens ook veruit de zwaarste springer en hij kon zelfs niet alles goed zien, omdat de glazen van zijn bril regelmatig besloegen. Met zijn moedige sprongen kwam hij niet erg ver, maar werd hij wel ongekend populair bij het wereldwijde publiek. Omdat zijn manier van duiken op de duik van een adelaar leek, verwierf hij de bijnaam "Eddy the Eagle"

Na de spelen

Hoewel hij niet meer aan nieuwe Olympische Spelen mee zou doen, bleef Eddie Edwards nog lang beroemd. Hij kwam geregeld als gast in televisie-programma's of bij andere gelegenheden en scoorde zelfs als artiest in Engeland en Finland met zijn nummer"Fly Eddie Fly". Edwards verhuisde naar Canada, maar moest wegen finnanciele problemen in 2002 terugkeren naar Groot-Brittanië.

Gevolgen van zijn deelname

Doordat de prestatie's van Edwards in het niet vielen met die van het overige deelnemersveld, werden de eisen voor deelname aan bepaalde onderdelen van de Olympische Spelen flink verscherpt. Hiermee moesten soortgelijke taferelen in de toekomst voorkomen worden.

Hoewel Edwards, ondanks zijn pogingen zich te kwalificeren voor de Spelen van 1992, 1994 en 1998, zich niet meer wist te plaatsen voor de Spelen, bleek het op andere onderdelen nog steeds mogelijk om als relatief weinig getalenteerde speler uit een klein land mee te doen aan de Spelen. Zo deed de Keniaan Philip Boit in 1998 mee aan de Olympische Spelen in Nagano, op het onderdeel langlaufen. De Keniaan had bijna alleen op zand geoefend en deed ruim een uur over de 10 km, die winnaar Bjorn Daehlie in slechts 20 minuten afwerkte. Vier jaar later zou Boit zelfs nog enkele andere deelnemers achter zich laten, waaronder een Thai en een Kameroenees.

Dragen van de Olympische fakkel

Begin 2010 kwam Eddie Edwards weer in het nieuws toen hij onder grote belangstelling van het publiek met de olympische fakkel door het Canadese Winnipeg mocht lopen.