Uiteenzetting: Dopinggebruik

Deze uiteenzetting heeft als onderwerp dopinggebruik. In dit voorbeeld worden argumenten, tegenargumenten en weerleggingen gegeven. Vooral de visie van het Wereld Anti-Doping Agentschap wordt nader bekeken, namelijk dat doping niet gelegaliseerd moet worden. Doping is tegenwoordig niet meer weg te denken uit de sportwereld. Ongeveer drie procent van de sporters wordt tijdens een controle betrapt, maar het is onwaarschijnlijk dat dan alle wetovertredende sporters in de kraag zijn gegrepen. Er zijn dan ook erg veel discussies gevoerd over deze prestatiebevorderende middelen. Waar het Wereld Anti-Doping Agentschap het in ieder geval wel over eens is, is dat doping niet gelegaliseerd moet worden.

Doping in het algemeen

Onder doping verstaat men het gebruik van middelen (ook bepaalde medicijnen vallen hieronder) of methoden, die de lichamelijke dan wel geestelijke prestaties kunnen vergroten. Jaarlijks wordt er een lijst door het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA) opgesteld, waarop de middelen staan vermeld die onder deze definitie vallen. Een stof of een methode moet daarnaast aan drie criteria voldoen voor deze op de verboden lijst wordt geplaatst:

1. Het middel of de methode moet (mogelijk) prestatiebevorderend zijn.
2. Het middel of de methode moet (mogelijk) schadend voor de gezondheid zijn.
3. Het middel of de methode moet in strijd zijn met de ‘Spirit of Sport’.

Onder de ‘Spirit of Sport’verstaat men de zuiverheid van de sportbeoefening.

Anabole steroïden

De meest gebruikte doping zijn de ‘anabole steroïden’. De belangrijkste middelen in deze categorie zijn de kunstmatig gemaakte stoffen ‘metandïenon’, ‘nadrolon’, ‘stanozolol’ en ‘clenbuterol’. Ook het lichaamseigen ‘testosteron’ hoort in deze categorie thuis. Deze stof gebruikt men dan ook om, door middel van chemische aanpassingen van het testosteron molecuul, een stof met een nog grotere prestatieverbeterende werking te creëeren. Omdat deze middelen, afhankelijk van de toedieningswijze en het specifieke middel, relatief lang (enige uren tot enige maanden) in het lichaam aanwezig zijn, zijn ze makkelijk aantoonbaar tijdens een dopingcontrole. Omdat testosteronpleisters veel moeilijker aantoonbaar zijn tijdens een dopingcontrole dan testosteron uit capsules en injecties, worden deze pleisters steeds populairder. Om het hele probleem van de dopingcontroles te omzeilen, is er zelfs een middel speciaal voor dopingdoeleinden ontwikkeld: ‘tetrahydrogestrinon’ (THG). Vermoedelijk zijn er vele sporters geweest die met dit middel in hun lichaam door de dopingcontrole zijn gekomen.

Controle

Zo een dopingcontrole is dan ook niet altijd waterdicht. Meestal wordt tijdens een controle een sample ingedroogd, worden er vervolgens chemische stoffen aan toegevoegd, om het mengsel uiteindelijk te verhitten. Ergens in dit proces is het tetrahydrogestrinon kapot gegaan, zodat de sporters het middel probleemloos konden gebruiken.

Tegen legalisatie

Ondanks al de moeilijkheden die gepaard gaan met deze dopingcontroles, is het Wereld Anti-Doping Agentschap het er over eens dat dopinggebruik niet gelegaliseerd mag worden. Zelfs de meest gebruikte middelen, de anabole steroïden, gaan namelijk gepaard met lichamelijke bijwerkingen, zoals borstvorming bij mannen en vermannelijking bij vrouwen (denk aan kaalheid, een lage stem, overmatige lichaamsbeharing en vergroting van de clitorus). Daarnaast blijft het gebruik van deze middelen zeker niet bij lichamelijke bijwerkingen: ze brengen ook grote gezondheidsrisico’s met zich mee, door bijvoorbeeld onprofessioneel gebruik of doordat veel doping afkomstig is van de zwarte markt en dus verontreinigingen kan bevatten. Bert Wagendorp (wielerverslaggever en de schrijver van de roman ‘De Proloog’, over een wielrenner die doping gebruikt) voegt daar nog aan toe dat het legaliseren van dopinggebruik zal leiden tot competitievervalsing en het weglopen van sponsors die niet willen dat hun naam in verband wordt gebracht met doping. Daarnaast zou het gebruik van doping door topsporters een slecht voorbeeld geven voor de jeugd en veteranen, die binnen de kortste keren krom zullen staan van dopinggebruik, met alle gezondheidsgevolgen van dien.

Van discussies is bij het Wereld Anti-Doping Agentschap dus geen sprake. Zij zien doping als een schadelijk en prestatiebevorderend middel, om van de ‘Spirit of Sport’ nog maar niet te spreken. Doping is verboden, en als het aan de doping autoriteit ligt zal het dat nog wel even blijven ook.