Geschiedenis en Duitsland

Wielrennen: Flandriens in de Deutschland Rundfahrt

Wielrennen: Flandriens in de Deutschland Rundfahrt

"Mensen en dingen uit de Ronde van Frankrijk" was het boek dat Karel Van Wijnendaele in 1948 schreef over zijn belevenissen als sportdirecteur der Vlaamse renners in de Ronde van Frankrijk. De bundeling van zijn schrijfstukken uit de gazet 'Sportwereld' geeft een al even antiquarisch beeld over de evenementen in de Ronde van Duitsland


Pioniers

]In 1937 deden 4 Belgen mee: Decaluwé, Van Herzele, Neuville en Perikel. Eerstgenoemde was de succesrijkste. Hij trok vaak in de aanval, en wist in de zevende etappe zelfs de ritzege te pakken. Daarna bleef hij zich vooraan in de debatten mengen, om uiteindelijk 8e algemeen te eindigen. Perikel werd nog 17e. Deze prestaties kregen echter nog niet veel aandacht in de pers. Voor de editie van ’38 was er meer interesse.

Editie van 1938

Deze Rundfahrt telde voor 600000 BF aan prijzengeld. Uiteraard hoopten Bonduel, De Caluwé, Dedonder, Dignef en Wierinckx, allen uitkomend voor een verschillend fietsenmerk, daar een graantje van mee te pikken. Reeds in de tweede rit slaagden ze daar in, niet door te winnen, maar door zich gedurig op het voorplan te bevinden. Ze wonnen premies geschonken door Reichssportführer Von Tschommer. Bonduel werd 2e in de sprint, en hij kwam aan de leiding in het klassement.


Ritzeges

’s Anderendaag zorgde Wierinckx voor een nog mooier resultaat. Hij reed iedereen uit het wiel en kwam alleen zegevierend over de streep. En dat terwijl hij enkele dagen eerder nog ziek aan de Rundfahrt begonnen was. Hoewel de Belgen zich daarna voor het algemeen klassement lieten vangen door een groepje te laten wegrijden met ondermeer de sterke Schild, bleven de goede prestaties zich opstapelen. Bonduel en De Caluwé bleven voorlopig 3e en 4e, en in één der lastige ritten schitterde Wierinckx nogmaals. Op de steile en 7 km lange Arelberg ontsnapte hij met 6 man in ’t wiel. Die zou hij in de afdaling en het daaropvolgende geaccidenteerde parcours richting Friedrichshafen allemaal lossen, om glorieus te winnen. De andere Belgen waren ook nog serieus komen opzetten om de ereplaatsen te bemachtigen. Bonduel bleef zo 3e in de stand . In de straffe bergrit de dag erna schoof hij zelfs op naar de tweede plaats.

Premies

Daarna volgden enkele overgangsritten. Hier konden Dedonder en Dignef, de 2 Belgen die zich nog niet zozeer getoond hadden, uitpakken. Dignef deed dat met dapper knechtenwerk voor de 4 anderen – zelf had hij door ziekte alle persoonlijke ambities moeten laten varen -. Dedonder deed dat met een vroeg offensief. Hij pakte daarmee de meeste premies, maar behaalde door een lekke band pas de 8e plaats aan de streep.

Podium

Toen de bergen terug opdoemden stond Wierinckx wederom op. In de rit naar Keulen reed hij in één beklimming ( de Kiesberg )één minuut dicht op een groepje ontsnapte Fransen. Eén van die mannen kon hem nog volgen, maar in de sprint was Wierinckx toch de snelste. De Duitser Schild had intussen wel zijn eindzege veiliggesteld, waardoor Bonduel tevreden moest zijn met de 2e plaats. Dat was hij ook, hoewel hij meende evengoed te kunnen winnen hebben . De Duitsers hadden het hem echter niet gegund, want in de rit dat Schild een grote voorsprong bijeen had kunnen rijden had een bareelwachter hem opgehouden. Schild was doorgelaten, maar het peloton met de Belgen had moeten wachten tot de trein heel wat later gepasseerd was. Het Duitse volk had hen verder echter heel royaal en sportief ontvangen, waardoor het een mooi avontuur geweest was, voor herhaling vatbaar in 1939.

De ploeg van 1939


Voor de editie van ‘39 was een bedrijf uit de Rupelstreek, dat zaken deed met een Berlijnse firma, voor de sterke renners Spiessens en Geets een contract gaan versieren . Die Berlijnse firma zou hen betalen en uitrusten met materiaal. Uiteindelijk kwam er ruimte voor een hele ploeg Belgen: Geets viel af, maar Frans Spiessens kreeg het gezelschap van opnieuw Frans Bonduel en Robert Wierinckx, daarbij kwam spierbundel Sylvain Grysolle, en verder Jef Moerenhout en Lode Janssens, die in extremis insprongen voor Georges Christiaens en Jules Coelaert, nadat die van hun Belgische constructeur geen groen licht hadden gekregen om op Duitse fietsen te gaan rijden. Dit zestal deed het verre van slecht.

Grysolle

‘De Belgen waren de besten’, titelde ‘Sportwereld-Het Nieuwsblad’: het begon met 3 tweede plaatsen in de eerste drie ritten. Moerenhout en Bonduel wonnen een sprint, telkens achter de ontsnapte Schild. Spiessens werd geklopt in een finale met 4. Een zege kon niet uitblijven. Grysolle leverde ze. In de vierde rit ging hij er na de tussensprint op de Waldenberg samen met de Duitser Zimmerman, die de premie gepakt had, vandoor. Het duo kon haar voorsprong in de tweede helft van de etappe voldoende uitbouwen en bleef voorop. Op de hellende eindstrook reed de bonkige Grysolle de Duitser uit het wiel. Het was een mooie gebeurtenis op de dag dat de gazet van Van Wijnendaele aan een nieuw en mooi tijdperk begon ( de fusie van Sportwereld en Het Nieuwsblad )!

Spiessens

’s Anderendaags ging het succesverhaal gewoon verder. Nu kwam Umbenhauer wel als eerste over de meet, maar omdat er een organisatorische fout aan vooraf was gegaan werd de geklopte Grysolle toch ex-aequo geplaatst . In de zevende rit was het weer raak: Spiessens was aan het feest. Hij had het parcours goed bestudeerd en gezien dat de eerste 60 km uiterst zwaar waren. Een vroeg offensief werd ingezet. Met zijn zessen snelden ze ervandoor, en zo’n 200 km later sprintten ze op de Nürnburg voor de zege. Spiessens won na declassering van Umbenhauer die hem bij de trui had getrokken. Deze zware etappe had zijn tol geëist, want Bonduel – zo sterk het jaar voordien – verdween uit de strijd. Hierdoor restten er nog 4 Belgen ( Jef Moerenhout was reeds eerder met een pijnlijke rug tot opgave gedwongen ).

Spiessens bis

Dit kwartet bleef het goed doen: Janssens die eerst gesukkeld had met de knie en daardoor veel tijd verloor stelde zich loyaal ten dienste van de anderen. Wierinckx toonde zijn klasse in een bergrit, zonder te winnen, maar wel winst boekend in de algemene stand. Grysolle wachtte enkele dagen zijn moment af, maar Spiessens toonde nogmaals zijn ‘flandrien’-gehalte door de monsterrit naar Salzburg te winnen, bijna 300 km over slechte wegen, in een echt hondenweer . Hierna werd het meerdere etappes stil rond de Belgen, terwijl het eindklassement in de plooi werd gelegd. Doch, zoals gezegd, Grysolle loerde op wat nog komen moest.

Grysolle bis, tris, ...

In de laatste vijf dagen won hij nog driemaal. Eerst ging hij, voorbeeldig afgestopt door Spiessens en Wierinckx, solo in een korte namiddagrit, nadat voor de noen al 200 km was gekoerst. Dan haalde hij het in een groepssprint, na een rit zonder geschiedenis. Het was nochtans een zwaar kasseiparcours geweest. Iedereen was er echter vanuit gegaan dat de Belgen als echte kasseimannen nooit zouden kunnen geklopt worden. Met Grysolle bleek dat een feit. Tenslotte was hij de snelste in een spurt met 3. Hij klopte een Duitser en Wierinckx, die de sprint had aangetrokken. “Op een onreglementaire manier ten opzichte van onze landgenoot”, zeiden sommige Duitsers. Zij protesteerden echter niet verder, want in Berlijn haalden ze de grandioze slotetappe binnen, en met Umbenhauer uiteraard de eindzege, die hier zijn grootste triomf binnenhaalde, … op de dag dat zijn vader stierf . Zo eindigde deze lange wedstrijd. De Belgen hadden niet helemaal meegespeeld voor de eindzege ( finaal een 6e plaats voor Wierinckx ), maar waren sterke rittenkapers gebleken. Vooral Grysolle maakte naam en faam. Fier zou hij de verschillende overwinningsfanions met adelaar en hakenkruis tonen bij zijn thuiskomst . Van alle buitenlanders waren het de Belgen die het meest intiem bevriend raakten
© 2007 - 2010 S0005141, gepubliceerd in Geschiedenis (Sport) op 13-12-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van S0005141 is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Sportwereld-Het Nieuwsblad, 1939
  • VAN WIJNENDAELE, K. Het rijke Vlaamsche wielerleven. 2 dln. Gent, 1942

Reageer op het artikel "Wielrennen: Flandriens in de Deutschland Rundfahrt"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.