Het Wereldkampioenschap Allround Schaatsen

In dit artikel lees je alles over de ontwikkelingen van het wereldkampioenschap allround. Ook kun je snel zien welke landen het nou het beste doen als allround-schaatslanden en welke schaatsers de meeste medailles verzameld hebben.

De ontwikkeling van het wereldkampioenschap allroundschaatsen

De Internationale Schaatsunie (ISU) werd in 1892 opgericht en kwam al gauw met een allroundkampioenschap voor mannen op de proppen, dit was in 1893. Hiervoor werden in Amsterdam al wel wereldkampioenschappen Allround georganiseerd, maar dit was dus niet onder de vlag van de ISU. Van 1889 tot en met 1891 werden de wereldkampioenschappen in Amsterdam georganiseerd door de Nederlandse schaatsbond op het Museumplein. Om in 1889 wereldkampioen te worden moest je alle verreden afstanden gewonnen hebben, de wedstrijd in 1889 bleef dan ook onbeslist. Daarna moest je drie van de vier afstanden gewonnen hebben. In 1891 was er wel een winnaar; de Amerikaan Joe Donoghue wist alle afstanden te winnen. In 1892 ging het kampioenschap niet door, het ijs lag er niet goed bij.

Daarna werd het wereldkampioenschap dus onder de vlag van de ISU georganiseerd. Het eerste kampioenschap onder de vlag van de ISU werd ook nog in Amsterdam gereden en gewonnen door de Nederlander Jaap Eden. Jaap Eden wist nog twee andere keren wereldkampioen te worden, namelijk in 1895 (Hamar) en 1896 (Sint-Petersburg).

Vanaf 1908 werden de regels weer veranderd. Winnaar was nu degene die drie van de vier afstanden wist te winnen, maar als dat niemand lukte was er nog een ander systeem waardoor geen enkel kampioenschap meer onbeslist zou eindigen. De regel was dan dat degene met de minste afstandspunten (1e plaats: 1 punt, 2e plaats: 2 punten, 3e plaats: 3 punten enz.) het kampioenschap won. Vanaf die tijd werd er ook duidelijk hoe de rest van het klassement eruit zag op het kampioenschap, en werden er ook tweede en derde prijzen uitgereikt.

Toch werd er vanaf 1926 weer een verandering doorgevoerd. Nog steeds won degene die drie van de vier afstanden wist te winnen. Lukte dat echter niemand, dan werd er gekeken wie het grootste aantal totaalpunten had. Je totaalpunten werden gebaseerd op het toen actuele wereldrecord. Vanaf 1928 werd dit weer anders, dan ging het erom om het minste aantal totaalpunten te hebben als niemand drie van de vier afstanden gewonnen had.

In 1936 is de ISU ook wereldkampioenschappen allround voor de vrouwelijke schaatsers gaan organiseren. De voorgaande drie jaren was er wel een wereldkampioenschap, maar dit werd georganiseerd door een plaatselijke schaatsclub in Noorwegen en was zodoende niet officieel. De puntentelling was bij het vrouwentoernooi hetzelfde als bij het mannentoernooi.

Vanaf 1987 is het systeem ingevoerd dat wij nu nog steeds kennen: alle totaalpunten worden opgeteld en wie de minste totaalpunten heeft wint het kampioenschap.

Medaillespiegel landen door mannen

Plaats	Land	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Noorwegen	36	30	30	96
2	Nederland	31	15	25	71
3	Finland	9	10	3	22
4	Sovjet-Unie	8	13	10	31
5	Verenigde Staten	8	5	5	18
6	Rusland	3	4	1	8
7	Zweden	3	3	6	12
8	Italië	1	3	3	7
9	Canada	1	0	0	1
9	Hongarije	1	0	0	1
11	Japan	0	2	1	3
12	Oostenrijk	0	1	2	3
13	Oost-Duitsland	0	1	1	2
14	Frankrijk	0	1	0	1
14	Verenigd Koninkrijk	0	1	0	1
14	Letland	0	1	0	1
17	Duitsland	0	0	1	1
17	België	0	0	1	1

Medaillespiegel landen door vrouwen

Plaats	Land	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Sovjet-Unie	24	25	20	69
2	Duitsland	12	12	5	29
3	Oost-Duitsland	10	8	5	23
4	Nederland	10	7	15	32
5	Noorwegen	4	5	8	17
6	Canada	3	5	4	12
7	Finland	3	4	2	9
8	Oostenrijk	2	2	0	4
9	Verenigde Staten	2	1	7	10
10	Tsjechië	2	0	1	3
11	Japan	0	1	3	4
12	Kazachstan	0	1	0	1
12	Noord-Korea	0	1	0	1
14	Polen	0	0	1	1
14	Roemenië	0	0	1	1

Medaillespiegel landen mannen en vrouwen

Plaats	Land	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Nederland	41	22	40	103
2	Noorwegen	40	35	38	113
3	Sovjet-Unie	32	38	30	100
4	Finland	12	14	5	31
5	Duitsland	12	12	6	30
6	Oost-Duitsland	10	9	6	25
7	Verenigde Staten	10	6	12	28
8	Canada	4	5	4	13
9	Zweden	3	3	6	12
10	Oostenrijk	2	3	2	7
11	Tsjechië	2	0	1	3
12	Italië	1	3	3	7
13	Hongarije	1	0	0	1
14	Japan	0	3	4	7
15	Frankrijk	0	1	0	1
15	Verenigd Koninkrijk	0	1	0	1
15	Letland	0	1	0	1
15	Kazachstan	0	1	0	1
15	Noord-Korea	0	1	0	1
20	België	0	0	1	1
20	Polen	0	0	1	1
20	Roemenië	0	0	1	1

Medaillespiegel individueel door mannen (min 2x goud)

Plaats	Naam	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Clas Thunberg	5	1	1	7
2	Oscar Mathisen	5	1	0	6
3	Ivar Ballangrud	4	4	3	11
4	Rintje Ritsma	4	2	3	9
5	Sven Kramer	4	0	2	6
6	Ard Schenk	3	2	2	7
7	Michael Staksrud	3	2	1	6
8	Oleg Gontsjarenko	3	2	0	5
9	Johann Olav Koss	3	1	1	5
10	Eric Heiden	3	1	0	4
11	Hjalmar Andersen	3	0	0	3
11	Jaap Eden	3	0	0	3
13	Ids Postma	2	4	1	7
14	Bernt Evensen	2	1	3	6
15	Shani Davis	2	1	1	4
16	Knut Johannesen	2	1	0	3
17	Kees Verkerk	2	0	3	5
18	Hilbert van der Duim	2	0	2	4
19	Gianni Romme	2	0	0	2
19	Hein Vergeer	2	0	0	2
19	Nikolaj Stroennikov	2	0	0	2
19	Peder Østlund	2	0	0	2

Medaillespiegel individueel door vrouwen (min 2x goud)

Plaats	Naam	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Gunda Niemann	8	2	0	10
2	Karin Enke	5	2	0	7
3	Inga Artamonova	4	2	0	6
4	Atje Keulen-Deelstra	4	0	0	4
5	Valentina Stenina	3	2	1	6
6	Anni Friesinger	3	1	1	5
7	Laila Schou Nilsen	3	0	0	3
7	Maria Isakova	3	0	0	3
9	Stien Kaiser	2	4	2	8
10	Andrea Mitscherlich	2	4	0	6
11	Verné Lesche	2	3	1	6
12	Cindy Klassen	2	2	1	5
13	Lidia Skoblikova	2	1	3	6
14	Ireen Wüst	2	1	2	5
14	Lidia Selichova	2	1	2	5
16	Natalja Petroesjova	2	1	1	4
17	Martina Sáblíková	2	0	1	3

Geheel oranje podium

Zoals in de tabel 'medailles per land' te zien is, heeft Nederland in totaal de meeste wereldtitels allroundschaatsen verzameld, met een kleine voorsprong op Noorwegen. Het podium is dan ook wel eens volledig oranje geweest, aan deze bijzondere gebeurtenis wil ik uiteraard ook wat aandacht schenken. In het jaar 2000, toen de allroundkampioenschappen in Milwaukee, Verenigde Staten verreden werden lukte het: Gianni Romme pakte goud, Ids Postma het zilver en Rintje Ritsma bezette de bronzen plek. Deze drie heren bezetten ook het podium tijdens de allroundkampioenschappen in 2003, maar de volgorde was toen net anders. In Göteborg, Zweden, pakte Gianni Romme wederom het goud, maar nu was het zilver voor Rintje Ritsma en het brons voor Ids Postma. Bovendien wist Mark Tuitert, toen nog allroundschaatser, de vierde plek te bezetten.