Paardensport: Pony games, wat het is en de onderdelen

Pony-games zijn zowel zeer leuke spelletjes die al pony-rijdend worden gedaan, als een uitstekende leerschool voor jonge ruiters. Het is een goede manier om de wereld van het wedstrijdrijden te betreden; de teamgeest wordt er ontwikkeld, evenals de lust om te presteren. In dit artikel staat precies beschreven wat pony-games precies zijn, en welke verschillende onderdelen er zijn.

Typische Britse spelen

De pony-games, oftewel 'gymkhana's' in Engeland, het land waar ze zijn ontstaan, omvatten spelen die te paard worden beoefend en waaronder zeer veel spelelementen vallen, variërend van zaklopen tot slalom en van het vlaggetjesspel tot balspelen.

Alle categorieën

De pony-games hebben tot doel de zit en ongedwongenheid van de ruiter te bevorderen, alsook zijn vermogen om met zijn paard een team te vormen. Afhankelijk van de wedstrijd, kan het accent worden gelegd op balans, snelheid en behendigheid - of op alledrie, maar de deelnemers worden ook beoordeeld op de wijze waarop zij hun paard berijden. Iedere ruwheid jegens het paard kan tot diskwalificatie leiden.

Sommige spelen worden individueel gedaan en andere spelen weer in teamverband. Er zijn wedstrijden voor ruiters van alle niveaus en voor pony's van iedere maat. In Engeland is er zelfs een 'aan de hand geleide klasse' waar zeer jonge kinderen meedoen op een pony die aan de hand wordt geleid.

Het nuttige met het aangename combineren

Het voordeel van pony-games is dat het niet alleen leuk is om te doen en dat er niet per se een hoog rijniveau voor nodig is, maar dat de jonge ruiter tevens goed leert zitten en meer ervaring krijgt via een reeks van spelletjes en leuke wedstrijden. Zo krijgen ze ook al vroeg de smaak van een wedstrijd te pakken.

Pony-games worden in diverse landen van Europa beoefend. Tal van maneges organiseren deze spelen zelf, waaraan jonge ruiters kunnen deelnemen alvorens aan belangrijker wedstrijden mee te doen.

Wie er mee mag doen

Alle ruiters en ruitertjes die in staat zijn hun paard met een en twee handen te leiden, die de gang onder controle hebben, hem aan de hand kunnen leiden en snel kunnen op- en afstijgen, mogen aan de pony-games meedoen.

De instructeur moet ze adviseren welk niveau het beste bij zowel het ruitertje, als de pony past. Voor het hogere niveau is een uitstekende zit, veel lenigheid, snelle reflexen, conditie en aardig wat spierkracht vereist.

Sportiviteit

Zoals bij iedere sport staat bij de pony-games sportiviteit centraal. Iedereen doet natuurlijk heel erg zijn best om goed te presteren, maar de sportiviteit mag nooit uit het oog worden verloren. Het gaat erom dat de jonge ruitertjes goed leren rijden en vooral ook plezier hebben in het paardrijden. Lach dan ook om je eigen tegenslagen en ga hoe dan ook met frisse moed verder.

Kijk ook niet sip als je niet in de prijzen bent gevallen: leer er liever van en probeer te begrijpen waarom de winnaars gewonnen hebben! Dit is de beste manier om het de volgende keer beter te (kunnen) doen!

Oefening baart kunst

Om je paard zo goed mogelijk te laten presteren, moet je zijn lust in spelletjes ontdekken en hem de gelegenheid geven zijn intelligentie te gebruiken. Ervaren pony's kennen uiteindelijk de verschillende wedstrijden en begrijpen het doel van het spel. Als jij ermee om weet te gaan, zal je pony het ook leuk gaan vinden en naar hartelust meedoen!

Moet je hiervoor trainen

Natuurlijk, en te paard! Rij zo veel mogelijk en probeer op verschillende manieren ervaring op te doen: oefeningen in het zadel, buitenritten, werken in de manege, voltige, werken aan de hand ... van alles leer je wat!

Je moet in vorm zijn

Van het rijden alleen krijg je al spierkracht en lenigheid. Toch is er voor de pony-games soms een echt gymnastische en zelfs acrobatische aanleg nodig. Gymnastiek oefeningen, zoals buig- en strekoefeningen, zijn heel belangrijk. Je moet ook aan je conditie werken door sporten te beoefenen als fietsen, zwemmen of lopen.

Moet mijn pony getraind worden

De meeste manegepony's die dagelijks werken hebben een goede vorm en kunnen aan pony-games meedoen. Toch kan men de prestaties van de pony verbeteren door een adequate training. Dagelijks op lenigheid oefenen, ritten maken waarin langdurig gedraafd wordt, een gevarieerde training en springen vormen een uitstekende voorbereiding. Denk ook aan zijn moreel door hem voldoende vrijheid en rust te gunnen in de weide of in de paddock.

Als je een eigen pony hebt, kun je het trainingsprogramma het beste met je instructeur bespreken.

Welke pony is geschikt voor de pony-games

Aangezien er heel veel verschillende soorten wedstrijden zijn qua inhoud en niveau, is er niet een typische pony voor deze games te benoemen. Alle welwillende pony's kunnen hieraan meedoen. Bij wedstrijden is het natuurlijk wel belangrijk dat de pony fysiek goed getraind is en dat hij de vereiste conditie, snelheid en lenigheid heeft.

Een goede pony beoordeelt men op grond van zijn karakter: de beste partner is even vriendelijk als kalm en energiek. Hij moet niet schrikken van ieder vlaggetje dat klappert in de wind, noch moet je hoeven bidden en smeken om hem een sprintje te laten maken van de ene kant van het terrein naar de andere kant.

je zult het ook plezierig vinden als hij je soms ongecontroleerde bewegingen niet erg vindt en dat hij zich niet door je rijstijl uit het veld laat slaan!

De verschillende onderdelen

Of het nu gaat om een oefenwedstrijd of competitie, de pony-games bestaan uit verschillende onderdelen die bedoeld zijn om de behendigheid en snelheid van ruiter en pony op de proef te stellen. Om het spel goed te doen moeten ruiter en pony één geheel vormen en elkaar perfect aanvoelen.

Kijken om te begrijpen

Toeschouwer zijn bij pony-games is leuk en leerzaam: voor ieder spel begint, leggen de organisatoren de regels uit. Zodoende bereidt men zich goed voor. Er zijn heel veel onderdelen. Hieronder zullen de belangrijkste ervan behandeld worden.

Galop, draf en stap (snelheidsspel)

De ruiter moet het terrein afleggen, terwijl hij bij ieder gekleurd herkenningsteken waarmee het parcours is afgebakend van gang verandert, van galop, naar draf, naar stap.

Maakt de ruiter een fout, dan moet hij een volte maken en opnieuw beginnen. Moeilijk om de gangen onder controle te houden, als men heel snel wilt gaan!

Het oversteken van de sloot (snelheidsspel)

De ruiter galoppeert tot aan de sloot (over het algemeen nagebootst), hij stijgt af en moet van de ene steen op de andere springen, terwijl hij zijn paard aan de hand houdt, stijgt vervolgens weer op en galoppeert tot aan de finishlijn.

De deelnemer moet dit zo snel mogelijk doen, zonder het 'water' te raken tijdens het oversteken van de 'sloot'.

Zaklopen (snelheidsspel)

Bij dit bekende spel galoppeert de ruiter tot aan een lijn, stijgt af en pakt de zak. De ruiter stapt in de zak en gaat al springend zo snel als hij kan naar het vertrekpunt.

De kunst is om de beste manier te vinden je erin te verplaatsen. Iedereen heeft daar zijn eigen methode voor, zolang de pony maar geen rukken in de mond voelt. Hij zou dan kunnen weigeren of op zijn beurt ook gaan trekken!

De slalom (snelheidsspel)

De ruiter zigzagt zo snel mogelijk tussen paaltjes door. Er mag geen één paaltje overgeslagen worden, anders moet hij opnieuw beginnen. Als een paaltje omver wordt geworpen, moet de ruiter afstijgen en het weer op zijn plaats zetten alvorens door te gaan. Voor dit onderdeel is een goede zit en een evenwichtige pony nodig

Het spel met het touw (snelheidsspel)

Twee ruiters vertrekken samen terwijl ze ieder het uiteinde van een touw vasthouden. Ze moeten zo snel mogelijk zigzaggend tussen de paaltjes door zonder het touw los te laten. Dat betekent dat ze goed weten hoe het paard met twee teugels in één hand te leiden en dat ze zijn gang goed onder controle hebben.

Als een van beide het touw loslaat, moeten de beide ruiters terug tot de plek waar de fout werd gemaakt en daar opnieuw beginnen.

Het postbodespel (snelheidsspel)

De ruiter stijgt op, terwijl hij een grote zak (vaak met schouderriem) vasthoudt. Hij zigzagt tussen de paaltjes door om een van de vier brieven die over het terrein zijn verspreid op te halen: ze kunnen bijvoorbeeld worden vastgehouden door een persoon.

Zodra de brief in de zak zit, galoppeert de deelnemer tot aan het vertrekpunt en geeft de zak aan zijn teamgenoot, die de volgende ronde moet maken. Het team dat het snelste alle post heeft opgehaald, heeft gewonnen.

Het vlaggetjesspel (behendigheidsspel)

In galop moet de ruiter een vlaggetje uit een emmer halen en deze zonder los te laten in een andere emmer stoppen. Als het vlaggetje gepakt is, is het het beste om het rechts vast te houden, zoals een ridder zijn lans, om het snel en gemakkelijk in de volgende emmer te kunnen deponeren.

Het bal- en kegelspel (behendigheidsspel)

De ruiter moet een bal die op een kegel geplaatst is pakken en deze op een andere kegel plaatsen zonder dat hij eraf valt. Er moet enerzijds snel worden gereden, maar anderzijds voldoende ingehouden worden om de bal goed neer te kunnen zetten.

Het spel met de bal en de emmer (behendigheidsspel)

De ruiter galoppeert tot aan het eind van het terrein, stijgt af om een bal te pakken, stijgt weer op en galoppeert naar een emmer toe waarin hij de bal moet werpen - zonder dat deze weer uit de emmer stuitert. Vervolgens vertrekt hij om de volgende bal te halen - er zijn er in totaal vier. Valt een bal, dan moet de ruiter afstijgen om hem op te rapen.

Het kopjesspel (behendigheidsspel)

De ruiter neemt (al voorover hangend) stuk voor stuk kopjes op die binnen zijn bereik staan en zet ze omgekeerd op paaltjes. Ook hier moet in volle vaart de kopjes nauwkeurig op de paaltjes worden gezet, zonder dat ze ervan af vallen. Er zijn verschillende variaties op dit spel.

Het piramidespel (behendigheidsspel)

De ruiter moet blikken pakken die op een drager staan en vervolgens naar een andere drager galopperen om er een piramide op te bouwen. Als een blik valt, moet de ruiter afstijgen om het op te pakken.

De beste ruiters zetten de blikken neer, terwijl ze in galop om de drager heen keren. Daarvoor is een goede beheersing van de keerhulpen nodig, aangezien de teugels in één hand zitten.

Het balonnenspel (behendigheidsspel)

De ruiter galoppeert tot een uiteinde van het terrein om een bamboestok met aan één kant een scherpe punt te halen. Hij komt vervolgens terug op de middenlijn waar balonnen op een plank zijn bevestigd die hij allemaal moet proberen stuk te knallen.

Soms wordt het balonnenspel in teamverband gespeeld, waarbij de stok van hand tot hand gaat om alle balonnen kapot te kunnen knallen.

WAARSCHUWING: Veel paarden en pony's schrikken van het geluid van de knallende balonnen. Neem voor dit spel dus alleen paarden of pony's die gewend zijn aan dit geluid!

Variaties

Natuurlijk kunt u, als instructeur / instructrice, ervoor kiezen om andere pony-spellen te bedenken, die goed uit te voeren zijn. Houd er hierbij wel rekening mee dat de regels goed opgeschreven zijn en voor de jonge ruitertjes makkelijk te begrijpen zijn! © 2008 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Overige Sport (Sport) op 15-10-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Pony, kenmerken van de pony en ponyrassen: Als we een klein paard in de wei zien staan dan zeggen we meteen, dat het een pony is. Maar wat het woord pony nu echt betekent is niet algemeen bekend. Dat is op z…
• Veilig paardrijden: Als je bij een paard bent moet je alles rustig en gecontroleerd doen. Je moet bijvoorbeeld niet gaan schreeuwen of rare sprongen maken.
• IJslandse paarden: stoere, eigenwijze viervoeters: Het IJslands paard is een echt raspaard. Het wordt vaak aangezien als een pony, maar dit is onjuist. Net zoals de Fjord en Haflinger, valt de IJslander onde…
• De Welsh pony sectie WBPR en sectie NWR: De Welsh pony heb je in alle grootte en kleine maten, je komt ze dan ook zowat wel in elke tak van de paardensport tegen omdat het veelzijdige pony's zijn ook zijn de…
• De paardenmensport: Veel mensen hebben schrik van paarden in het begin ze erbij komen. Na enige tijd beginnen ze het toch wel leuke beestjes te vinden en terecht. Er zijn heel veel disiplines in de paarden…