Paardrijden: Schouder binnenwaarts rijden

Schouder binnenwaarts is een van de eerste oefeningen over twee hoefslagen. Erg spectaculair is het niet, maar het is wel een uitstekende gymnastiekoefening voor het paard en een goede leeroefening voor de ruiter. Als schouder binnenwaarts goed begrepen is, kan men aan moeilijkere oefeningen beginnen.

Een geoefend paard

Schouder binnenwaarts moet men uitvoeren met een paard dat al tot op zekere hoogte getraind is. Het paard moet in elk geval goed aan de hulpen staan en goed voorwaarts zijn.

Balans en lichtheid
Schouder binnenwaarts wordt in de stap en in de draf uitgevoerd. Deze oefening heeft tot doel het paard, zowel in de lengte als zijwaarts, soepeler te maken. Het paard is van nek tot staart gebogen. Men zoekt naar balans en lichtheid met een geoefend paard. Met schouder binnenwaarts kan men ook de cadans en de regelmaat oefenen.

In alle disciplines
Zelfs buiten het perspectief van de zuivere dressuur is schouder binnenwaarts een zeer nuttige oefening. Als hij goed wordt uitgevoerd, wordt de souplesse, gehoorzaamheid en de balans van het paard verbeterd. Hiermee kan een paard, dat de neiging heeft op het bit te steunen en een deel van zijn gewicht naar de achterhand te verplaatsen, opnieuw worden getraind.

Enkele stappen schouder binnenwaarts maken het paard gereed voor een evenwichtige opwaartse overgang. De oefening is met name belangrijk om een mooie, lichte start van de galop te verkrijgen.

Nauwelijks een paar stappen
Ondanks het grote nut ervan, moet er geen misbruik van de schouder binnenwaarts worden gemaakt, want deze oefening heeft ook het nadeel, dat men het paard een buiging laat doen die tegengesteld aan de beweging is. Neem iin het begin genoegen met een paar stappen - 3 of 4 stappen zijn ruim voldoende. In algemene zin is het niet relevant de oefening langer dan een achttal stappen te laten duren.

Schouder binnenwaarts is een noodzakelijke oefening. Hij is bij veel aspecten van de training van alle paarden nuttig, maar als men er te lang mee door gaat en hem te veel herhaalt, kan hij de natuurlijke impuls van het paard verstoren.

Aan het werk!
Om met deze oefening te beginnen, oefent u op de hoefslag. Zodoende kunt u het paard goed leiden en gemakkelijker de scherpte van de hoek bepalen. Zet de beweging bij voorkeur in na een wending, zodat u kunt profiteren van de verkregen buiging.

Stap 1

Voor schouder binnenwaarts op de linkerhand, vraagt u links stelling, zoals men de hoefslag verlaat op een halve volte. Zodoende neemt u de voorhand van het paard mee om de hoefslag te verlaten.

Stap 2

Door het paard met het binnenbeen te begrenzen en met de teugels de voorhand van het paard opzij te "duwen", drukt men het paard zijwaarts i.p.v. de wending in te zetten. Tegelijkertijd duwt het linkerbeen, dat zich licht naar achteren bevindt, het achterdeel naar rechts. Het rechterbeen onderhoudt de impuls. Het paard is over drie sporen.

Opgelet!
De scherpte van de hoek ten opzichte van de hoefslag mag niet meer dan 30 graden zijn, anders wordt de zijwaartse verplaatsing naar voren groter. De inzet van de achterbenen is niet meer voldoende en het gewicht van het paard wordt op de schouders overgebracht - wat precies het omgekeerde is van datgene wat men wilt bereiken.

Stap 3

De zit spoort het paard aan zich naar rechts te verplaatsen. De ruiter houdt het hoofd recht, terwijl zijn blik in de richting van de beweging gaat. Het buitenbeen (op de linkerhand dus het rechterbeen) beperkt de verplaatsing van het achterdeel.

Stap 4

Indien de beweging goed wordt uitgevoerd, moet het paard van nek tot staart licht en gelijkmatig gebogen zijn, waarbij er sprake is van een buiging van de zijde die tegengesteld is aan de beweging. De beweging moet soepel zijn, terwijl het paard in de mond en in de nek ontspannen is. De benen kruisen licht.

Stap 5

Na enkele stappen schouder binnenwaarts, moet u het paard een halve volte laten maken in een stevige impuls. Deze manier om de oefening te besluiten brengt het pard terug in de goede buiging en spoort hem aan zich naar voren te bewegen.

Wat u moet vermijden

Vermijd een te grote buiging van de hals. De buiging moet precies gedoseerd worden door een coherente actie van de beide handen, waarbij de binnenhand de buiging handhaaft en de schouders duwt en de buitenhand de buiging binnen de perken houdt door de scherpte van de hoek te controleren ten opzichte van de hoefslag. © 2008 - 2009 Hikari, gepubliceerd in Overige Sport (Sport) op 23-10-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Hikari is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Paardrijden: Appuyeren, het hoe en wat: Appuyeren is een heel sierlijke beweging waarin balans en gratie volledig natuurlijk tot uitdrukking moeten komen. Men moet zich niet laten misleiden door de ogenschij…
• Transport van paarden: Waar moet men naar kijken voor het laden van een paard? Gebruiken we een trailer of een camion?? Hoe moet men het voorzichtigste rijden?? Moet mijn paard beschermers aan?? veel geste…
• Paarden scheren: goed of niet?: Wat is het nut van scheren van paarden? Hoor je je paard te scheren of niet? Wat zijn de voor- en nadelen van het scheren en zijn er alternatieven?
• Veilig paardrijden: Als je bij een paard bent moet je alles rustig en gecontroleerd doen. Je moet bijvoorbeeld niet gaan schreeuwen of rare sprongen maken.
• Konik paarden als rijpaard: In Nederland wordt vaak gezegd dat je op Konik paarden niet kan rijden. Ik weet uit eigen ervaring dat je heel goed op konik paarden kan rijden en vind jammer dat dit in Nederland…