Luik-Bastenaken-Luik: een wielerwedstrijd voor kampioenen

Luik-Bastenaken-Luik is een klassieke wielerwedstrijd die elk jaar op het einde van april gereden wordt. De wedstrijd doorkruist de heuvels en dalen van de Belgische Ardennen en levert steeds mooie winnaars op. Luik-Bastenaken-Luik is niet alleen de oudste maar ook de meest prestigieuze klassieker van het internationale wielrennen.

Ontstaan

Luik-Bastenaken-Luik (in het Frans: Liège-Bastogne-Liège) werd voor het eerst georganiseerd in 1892 en is daarmee de oudste wielerklasieker van de wereld. Om die reden wordt de wedstrijd ook wel La Doyenne genoemd, wat "ouderdomsdeken" of "nestor" betekent.

In het begin werd de wedstrijd door de Luikse wielerclub georganiseerd, maar sinds het begin van de jaren negentig is de organisatie overgenomen door het Franse ASO, die ook de Tour de France organiseert. De klassieker kwam in het verleden onder meer aan op de wielerbaan van Rocourt. Later verplaatste de aankomst zich naar de Boulevard de la Sauvenière in het centrum en sinds 1992 ligt de meet in de Luikse voorstad Ans.

Parcours

Het bijzondere aan het parcours is dat er maar heel weinig vlakke wegen in voorkomen. Na het vertrek uit Luik trekt het wielerpeloton zuidwaarts richting Bastenaken. Het parcours slingert zich over mooie wegen langs pittoreske dorpjes en adembenemende panorama's. Na het keerpunt in Bastenaken volgen een twaalftal beklimmingen die luisteren naar kleurrijke namen als Stockeu, Wanne, La Redoute of Saint-Nicolas. Die laatste beklimming is al een vijftiental jaren de scherprechter van de finale.

De meeste van de beklimmingen uit Luik-Bastenaken-Luik zijn gemiddeld tussen 1 en 4 kilometer lang, wat maakt dat een renner goed bergop moet kunnen rijden om kans te maken op de overwinning. Niet alleen het zware parcours maar ook de weersomstandigheden maken van de klassieker een enorm zware koers. Zo heersen er in de Ardennen in de maand april nog dikwijls koude temperaturen. De klassieker heeft dan ook heel wat grote kampioenen als winnaar opgeleverd, zoals Van Looy, Merckx, Anquetil en Hinault.

Monumenten voor kampioenen

La Doyenne maakt samen met die andere Ardense klassieker de Waalse pijl al jaren deel uit van het zogenaamde "Ardense tweeluik". De twee klassiekers worden over een vergelijkbaar parcours gereden, hoewel de Waalse Pijl een vijftigtal kilometer korter is. Op de erelijsten van de twee klassiekers komen dan ook regelmatig dezelfde winnaars terug. Er zijn maar vijf renners die in hetzelfde jaar beide klassiekers konden winnen: Ockers, Merckx, Argentin, Rebellin en Valverde.

Voor die eerste twee renners zijn monumenten opgericht. Ockers heeft een monument gekregen op de top van Les Forges, terwijl er voor Merckx een is opgericht op de top van de verschrikkelijk zware beklimming van Stockeu. Ook halverwege La Redoute vind je een monument, waarop vermeld staat dat "de grootste kampioenen hier de basis legden voor hun overwinning in Luik-Bastenaken-Luik" (vertaling uit het Frans). Dit monument zie je op de foto.

Opvallende prestaties

De meest opvallende kampioen op de erelijst is uiteraad Eddy Merckx. Hij is recordhouder met vijf zeges, waarvan vooral de eerste zege een grote indruk maakte. Merckx viel toen aan op een zestigtal kilometer van de aankomst, werd bijgehaald door een ploegmaat, maar won toch nog in Luik. In 1980 schreef Bernard Hinault geschiedenis door in helse weersomstandigheden te winnen. Het was bar koud en de sneeuw maakte de wedstrijd zo zwaar dat er maar een twintigtal renners de koers uitreden. De kou zorgde ervoor dat Hinault er een voor altijd gevoelloze vinger aan over hield.

De meest opvallende prestatie van de laatste twintig jaar is de overwinning van Frank Vandenbroucke in 1999, toen hij Boogerd, Bartoli en Bettini het nakijken gaf met een splijtende demarrage op Saint-Nicolas. Vandenbroucke had zijn overwinning en de plaats van zijn demarrage zelfverzekerd aangekondigd in de kranten. Vandenbroucke is de laatste Belgische winnaar van La Doyenne. In totaal wonnen de Belgen 58 keer, de Nederlanders 3 keer. Voor de laatste Nederlandse winnaar moeten we terug naar 1988, toen Adri Van der Poel won. De twee andere Nederlandse winnaars waren Steven Rooks (1983) en Ab Geldermans (1960).

Belangrijkste winnaars:

• 5 zeges: Merckx (1969, 1971, 1972, 1973, 1975)
• 4 zeges: Argentin (1985, 1986, 1987, 1991)
• 3 zeges: Houa (1892, 1893, 1894); De Bruyne (1956, 1958, 1959)
• 2 zeges: oa. Hinault (1977, 1980); Bartoli (1997, 1998); Bettini (2000, 2002); Valverde (2006, 2008)
• 1 zege: oa. Anquetil (1966), Van Looy (1961), Roger De Vlaeminck (1970), Andy Schleck (2009)