De Ronde van Vlaanderen: Vlaanderens mooiste wielerwedstrijd

De Ronde van Vlaanderen staat bekend als de meest prestigieuze koers van Vlaanderen. De klassieker spreekt niet alleen tot de verbeelding van de Vlamingen maar ook van elke rechtgeaarde wielerliefhebber. Door haar parcours, haar beleving en haar unieke sfeer is deze wielerwedstrijd een van de meest fascinerende evenementen uit het internationale wielerseizoen.

Ontstaan en monumenten

De Ronde van Vlaanderen is gesticht door Karel Van Wijnendaele, voor wie er een monument is opgericht op de top van de Oude Kwaremont, in de zogenaamde "Ronde van Vlaanderen-straat". Karel Van Wijnendale was sportjournalist bij het toenmalige Sportwereld. Hij organiseerde de eerste Ronde in 1913. Na de tweede wereldoorlog kwam er een fusie van Sportwereld met Het Nieuwsblad en mede dankzij enkele mooie buitenlandse winnaars als Bobet en Simpson groeide de Ronde van Vlaanderen uit tot een wielerwedstrijd met internationale allure.

De Ronde van Vlaanderen staat voor het vechten tegen regen en wind, het dokkeren over kasseien en het draaien en keren over smalle weggetjes. De renner die een goed voorbeeld is van het type renner dat de Ronde van Vlaanderen wint, is Briek Schotte. Hij staat symbool voor de zogenaamde Flandrien: de wroetende, nooit opgevende wielrenner die door alle weersomstandigheden blijft doorvechten voor de overwinning. Voor de tweevoudige winnaar (1942, 1948) werd een monument opgericht op het dorpsplein van zijn geboortedorp Kanegem. Briek Schotte overleed trouwens op de dag van de Ronde van Vlaanderen van 2004.

Parcours

De Ronde van Vlaanderen start in het pittoreske stadscentrum van de historische stad Brugge, die ook de hoofdstad is van de provincie West-Vlaanderen. Daarna trekken de renners zuidwaarts naar de Vlaamse Ardennen. Daar moeten de renners over een zestiental heuvels die bijna allemaal kasseien hebben. De meeste heuvels zijn gemiddeld tussen 500 meter en twee kilometer lang. Een renner hoeft niet echt een klimmer te zijn om goed te presteren in de Ronde, maar hij moet wel de kracht hebben om de opeenvolging van al die hellingen goed te verteren.

De eerste heuvel uit de Ronde van Vlaanderen is de Molenberg, waarna beroemde hellingen volgen als de Oude Kwaremont, de Paterberg en de Koppenberg. Daarna volgen onder meer nog de Taaienberg, de Tenbosse, de verschrikkelijke Muur van Geraardsbergen en de Bosberg. Na de Bosberg volgen nog een twaalftal vlakke kilometers tot de aankomst in Meerbeke. Deze laatste kilometers zijn doorgaans heel spannend omdat de tijdsverschillen tussen koplopers en achtervolgers bijna altijd heel klein zijn.

Opvallende prestaties

In de Ronde van Vlaanderen zijn heelwat legendarische prestaties geleverd in barre, regenachtige weersomstandigheden. Zo was er de overwinning van Eddy Merckx in 1969 na een solo van meer dan zestig kilometer. In 1985 won de Belg Eric Vanderaerden in overvloedige regenval. Vanderaerden werd vroeg op achterstand gezet door een lekke band, maar kon wonderwel terugkeren tot in de voorste gelederen en liet zijn tegenstanders achter op de Muur van Geraardsbergen. De meest recente zeges die indruk maakten zijn die van Michele Bartoli (1996), Tom Boonen (2005) en die van Stijn Devolder (2008, 2009), steeds na een indrukwekkende solotocht.

De Belgen hebben met 65 het grootst aantal overwinningen behaald in de Ronde van Vlaanderen. De Nederlanders moeten het stellen met 9 overwinningen. De eerste Nederlander die de Ronde van Vlaanderen kon winnen was Wim Van Est in 1953. Daarna volgden nog Jo De Roo (1965), Evert Dolman (1971), Cees Bal (1974), Jan Raas (1979, 1983), Hennie Kuiper (1981) en Johan Lammerts (1984). De laatste Nederlandse winnaar was Adri Van Der Poel in 1986.

Belangrijkste winnaars

• 3 zeges: oa. Magni (1949, 1950, 1951), Leman (1970, 1972, 1973), Museeuw (1993, 1995, 1998)
• 2 zeges: oa. Merckx (1969, 1975), Van Petegem (1999, 2003), Boonen (2005, 2006), Devolder (2008, 2009)
• 1 zege: oa. Simpson (1961), Bartoli (1996), Ballan (2007)