Alpe d'Huez: een Hollandse berg in Frankrijk

Alpe d'Huez is niet alleen de naam van een ski-oord, maar ook van de legendarische berg uit de Tour de France. Op Alpe d'Huez hebben heel wat Nederlandse wielrenners prachtige overwinningen behaald. Onder meer daarom wordt de col ook "de Hollandse berg" genoemd. Door haar belangrijke plaats in het parcours van de Tour de France en haar populariteit bij wielerliefhebbers is L'Alpe d'Huez haast een heilige naam geworden in het wielrennen. Kampioenen als Coppi en Armstrong beslisten hier de Tour.

De Hollandse berg

Alpe d'Huez is een onbetwistbaar monument geworden in de Tour de France. Dikwijls valt hier de beslissing over de eindzege. Op Alpe d'Huez hebben de Nederlandse wielrenners het recordaantal ritzeges behaald: maar liefst acht stuks. Italië volgt met zeven overwinnngen. De eerste keer dat Alpe d'Huez werd beklommen was in 1952. Dat was trouwens ook de eerste keer dat de Tour de France een ritaankomst op de top van een berg organiseerde.

Dan bleef het even stil tot het midden van de jaren zeventig, toen Joop Zoetemelk de Nederlandse verovering van de berg inzette. Vanaf die periode lokte het succes van de Nederlandse renners een massa aan oranje supporters naar de berg.

De beklimming van Alpe d'Huez

Alpe d'Huez wordt ook wel simpelweg De Alp genoemd. De top van de Alp bevindt zich op een hoogte van 1850 meter. De beklimming is ongeveer 14 kilometer lang en telt 21 haarspeldbochten. In elke haarspeldbocht vind je een gedenkplaat met daarop de naam van een ritwinnaar. Zo vind je de naam van Joop Zoetemelk bijvoorbeeld in bocht nummer 16 en in bocht nummer 20.

De beklimming van Alpe d'Huez is in het begin heel lastig. Het gaat meteen heel steil omhoog tot de eerste haarspeldbocht. In de haarspeldbochten is het wat minder steil; daar kan je wat recupereren en snelheid winnen als je de buitenbocht neemt. Ook de volgende kilometers zijn moeilijk, vooral bij La Garde. Ongeveer halverwege de klim bereik je het dorpje Huez. Kom je de eerste vijf kilometer goed door, dan kom je waarschijnlijk wel boven. Toch is het opletten voor de steile stukken op drie à vier kilometer van de top. De laatste kilometer stijgt niet echt meer en is bijna vlak.

Opvallende prestaties

In 1981 zorgde de Nederlander Peter Winnen voor de verrassing door al in zijn eerste Tour de rit naar Alpe d'Huez te winnen. Winnen won na een solo van zeven kilometer en hield groten als Hinault en Van Impe achter zich. Een andere Nederlander,Gert-Jan Theunisse, zette in 1989 een quasi-onmogelijke aanval op touw. De bergkoning demarreerde al op de loodzware Galibier, bouwde zijn voorsprong uit op de Croix-de-fer en hield stand tot aan de meet.

In 1997 zorgde Marco Pantani voor een glansprestatie door in de eerste kilometers aan te vallen en de Alp als het ware te overvliegen. Pantani vestigde een record: amper 37 minuten en 35 seconden had hij nodig voor de beklimming van Alpe d'Huez. Pantani had net een lange periode van blessures achter de rug en de ontlading bij het overschrijden van de meet was dan ook groot.

Lance Armstrong verbaasde in 2001 zowel renners als volgers door te winnen na een sterk staaltje blufpoker. Op de voorafgaande cols had Armstrong zich achteraan het peloton genesteld om een inzinking te veinzen. Daardoor kon hij zijn concurrenten dwingen om de wedstrijd in handen te nemen en zo krachten te verspillen. Maar de beklimming van de Alp was maar net ingezet of Armstrong demarreerde. Niemand kon hem volgen en The Boss legde meteen de basis voor een derde eindzege in de Tour.

Nederlandse winnaars op Alpe d'Huez

• 2 zeges: Zoetemelk (1976, 1979*), Kuiper (1977, 1978), Winnen (1981, 1983)
• 1 zege: Rooks (1988), Theunisse (1989)

Andere winnaars op Alpe d'Huez

• 2 zeges: Armstrong (2001, 2004), Pantani (1995, 1997), Bugno (1990, 1991)
• 1 zege: Coppi (1952), Agostinho (1979*), Breu (1982), Herrera (1984), Hinault (1986), Echave (1987), Hampsten (1992), Conti (1994), Guerini (1999), Mayo (2003), Frank Schleck (2006), Sastre (2008)

*1979: twee ritaankomsten op Alpe d'Huez