De Comeback van Lance Armstrong

Het is 8 september 2008 als de wielerwereld wordt opgeschrikt door een nogal opvallend bericht. Zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong (37), maakt via een internet filmpje bekend terug te zullen keren op de fiets. Niet voor een salaris maar om wereldwijd aandacht te vragen voor onderzoek naar de ziekte kanker. Maar misschien toch ook wel een beetje omdat Armstrong een sportverslaafde is. Hoe is het hem tot nog toe vergaan? We maken de balans op vlak voor de start van de Tour de France.

De Comeback

Voor velen was het bekend dat Armstrong na zijn stop als wielrenner niet alleen maar stil is gaan zitten. Hij trainde voor marathons en deed mee aan mountainbikewedstrijden. Een terugkeer als professioneel wielrenner echter, kwam voor bijna iedereen als een verrassing. Er kwamen ook gelijk de eerste vragen. Voor wie zou hij gaan fietsen? en vooral: Hoe zou hij gaan presteren? Die eerste vraag was niet zo'n moeilijke. Natuurlijk kon hij terecht bij de man die hem naar zeven tourzeges heeft geloodsd. Naar Johan Bruyneel, die min of meer de leiding had genomen in de Astana formatie.

Tour Down Under

De tweede vraag was een stuk moeilijker te beantwoorden maar inmiddels heeft de tijd een hoop uitgewezen. Het optreden van Armstrong startte al vroeg dit jaar in de Tour Down Under, Australie. Alleen de aanwezigheid van de voormalig kankerpatiënt zorgde voor grootse aandacht in die ronde. De prestaties vielen eigenlijk niet tegen. Hij beëindigde de ronde als 29e en was in één van de ritten zelfs nog in de aanval te bewonderen. Nauwelijks een maand later was de eerste stap voowaarts gezet in de Tour of California, die hij als zevende wist te beëindigen.

Pech

Het leek er dus aanvankelijk op de goede kant op de gaan met The Boss. Maar aangekomen in Europa kwam er dan toch een kleine ommekeer. Het begon in Milaan - San Remo, de langste eendagskoers in Europa. Hij werd daar gelost bij de eerste helft en eindigde anoniem op een 125e plaats. Met de wetenschap dat er nog een hoop werk aan de winkel was ging hij naar de Castilla Y Leon. Daar fietste hij voor het eerst aan de zijde van Alberto Contador, de absolute kopman van de Astana formatie. Maar al vroeg in de rittenkoers viel Lance Armstrong en een gebroken sleutelbeen was het gevolg. Rust werd Armstrong voorgeschreven, dus deelname aan de Giro d'Italia kwam in gevaar.

Herstel

Het herstel bleek echter voorspoedig te lopen en om toch nog in vorm te raken voor de start van de honderdste Giro startte hij samen met Levi Leipheimer in de Tour of Gila, een nationale rittenkoers in de Verenigde Staten. Het bleek een succes want Leipheimer en Armstrong werden respectievelijk eerste en tweede. Op naar Italie dus.

Giro d'Italia

Lance Armstrong ging na zijn ongeluk niet meer van start met de ambitie om te winnen. Dat hij het moeilijk zou krijgen was de verwachting en dit was al te zien in de ploegentijdrit, de proloog van de Giro. Vermoeid kwam hij daar over de streep. Maar Lance wist zich gedurende de ronde van Italie steeds beter te handhaven en oversteeg tijdens de etappe naar Blockhaus zijn kopman Levi Leipheimer. Armstrong is in de eindrankschikking terug te vinden op een keurige twaalfde plaats. En dit ondanks het feit dat hij onmogelijk in topconditie kón zijn.

Tour de France

Vol nieuwschierigheid wacht ik nu dan al op de Tour de France, zijn volgende koers. De koers die hij zeven maal wist te winnen en waar hij maarliefst 25 etappes wist te winnen. Is hij instaat zin grootse prestaties te herhalen? Eén ding weet ik zeker: In de maand juli krijgen we een prachtige Tour te zien met daarin Armstrong die tot het uiterste zal gaan en ons allen misschien wel weet te verbazen.