Lance Armstrong - De Tour de France van 1999

Met hernieuwde vechtlust verscheen Lance Armstrong voor de start van de Tour de France in 1999. In het voorjaarsseizoen werd hij tweede in de Amstel Gold Race, achter winnaar Michael Boogerd. In juni won hij nog de proloog van de Dauphiné Libéré en de vierde etappe van de Route du Sud. Zijn eerdere deelnames aan de Tour de France (1993-1996) leverden twee etappe-overwinningen op. In 1993 won hij de achtste etappe, terwijl in 1995 de achttiende etappe werd binnengesleept. De etappezege in 1995 was een eerbetoon aan ploegmaat en vriend Fabio Casartelli. De Italiaan kwam in diezelfde Tour dodelijk ten val tijdens de vijftiende etappe.

Tour de France in 1999 (20 etappes: 5-25 juli)

Bij Armstrong's eerste Tour de France na de genezing van kanker ontbraken de vorige winnaars: Jan Ullrich (winnaar van 1997) vanwege een blessure en Marco Pantani (winnaar van 1998) vanwege beschuldigingen van doping- en drugsgebruik. Pantani, werd, op weg naar de overwinning, op de voorlaatste dag van de Giro d'Italia gediskwalificeerd wegens een te hoge hematocrietwaarde. Armstrong's grote rivaal tijdens de Tour in 1999 was de Zwitser Alex Zülle, die het destijds vijfvoudig Tourwinnaar Miguel Indurain (1991-1995) al moeilijk maakte. Nu kwam Zülle uit voor dezelfde ploeg als waarin Indurain floreerde: Banesto. Lance Armstrong was kopman van de goed geoliede US Postal-ploeg.

Lance Armstrong gaf al gelijk zijn visitekaartje af door op 5 juli de proloog te winnen met 7 seconden voorsprong op Zülle. Het leverde zijn eerste gele trui op. Maar de volgende dag verspeelde hij die al aan de Estse sprinter Kirsipuu. Door een klinkende overwinning in de achtste etappe, een tijdrit, werd Armstrong weer in het geel gehesen en gaf die niet meer uit handen. De overwinning bombardeerde Armstrong ook tot tijdritspecialist. Zülle eindigde op 58 seconden afstand als tweede in de tijdrit.

Armstrong wint zijn eerste bergrit in de Tour

De negende etappe was de eerste Alpenrit. Daar liet Armstrong ook voor het eerst zijn kracht in de Franse en Italiaanse bergen zien. Hij won de 215 kilometer lange rit van Le Grand-Bornand naar het Italiaanse skioord Sestrières met een overweldigende voorspong, hoewel Zülle het verlies tot 31 seconden kon beperken. Maar bijvoorbeeld Michael Boogerd kwam maar liefst 18,02 minuten later binnen. De Amerikaan verscheen dinsdagochtend 13 juli 1999 in de gele trui aan de start voor de eerste bergrit. Maar een topklimmer was de ex-triatleet nooit geweest. "Ik wist dat het peloton dacht dat ik zou instorten," schreef hij in zijn boek Door de pijngrens. "Ze hadden geen respect voor de gele trui om mijn schouders."

Mede door de sterk wisselende weersomstandigheden veroorzaakte de rit naar Sestrières een ware slachting onder de renners. "Ik was van plan ze zo te laten lijden dat ze geen adem meer konden krijgen." Acht kilometer voor de top snelde Lance Armstrong weg uit een groepje met zijn voornaamste rivaal Alex Zülle. Haast achteloos passeert hij de eerder ontsnapte Fernando Escartin en Ivan Gotti. Op een klein verzet toert de Amerikaan onnavolgbaar naar Sestrières, waar hij in de stromende regen zijn eerste zege in het hooggebergte behaalde. Armstrong zou dezelfde uitgekiende ontsnappingen bergop nog verschillende malen herhalen in zijn volgende zes Tourdeelnames.

Precies 7 jaar eerder, op 13 juli 1992 boekte de Italiaanse renner Claudio Chiappucci hier nog een minstens zo indrukwekkende etappezege, in navolging van de Italiaanse held Fausto Coppi, die in 1952 met een voorsprong van ruim zeven minuten op de Spanjaard Bernardo Ruiz finishte in Sestrieres. Chiappucci viel in de eerste van de vijf cols al aan en het peloton dacht dat hij zichzelf later wel zou tegenkomen. Na ruim 200 kilometer op kop te hebben gereden in de Koninginnerit, waarvan ruim 100 kilometer solo, bleef hij de Miguel Indurain bijna twee minuten voor. Maar het was niet genoeg voor de gele trui, want die nam de later Tourwinnaar Indurain na deze etappe over. Chiappucci werd dat jaar wel tweede in het eindklassement (net als in 1990, destijds achter Greg LeMond). Wel won hij weer de bolletjestrui.

Armstrong wint zijn eerste Tour de France met grote voorsprong

Ook de negentiende etappe, een tijdrit was voer voor Armstrong. Zülle werd tweede op een respectabele 9 seconden afstand. Hij veroverde ook de tweede plek in het eindklassement, op 7,37 minuten van Lance Armstrong. Dat bleef zo na de traditionele sprintetappe in Parijs. Fernando Escartin eindigde op de derde plaats, zijn beste uitslag ooit in de Tour, met een achterstand van 10,26 minuten. In 1998 moest Escartin zijn top-5 plaats nog opgeven, omdat de Kelme-ploeg zich wegens dopingperikelen terugtrok. Daardoor eindigde Michael Boogerd nog op de vijfde plaats, op 11,26 minuten achter winnaar Marco Pantani.

Tour DuPont

Lance Armstrong behaalde in totaal vier etappezeges, waaronder de proloog. Hij had tevens zijn naam gevestigd als klassementsrenner, terwijl hij voor zijn ziekte meer een specialist op de eendagskoersen was. Hij zette wel de toon in de Tour DuPont, maar door veel Europese wielrenners werd die meerdaagse wedstrijd niet serieus genomen. De Tour DuPont werd tussen 1991 en 1996 georganiseerd als Amerikaanse tegenhanger van de Tour de France. Het Frans klinkende Amerikaanse chemieconcern DuPont was de hoofdsponsor. Na de Toursuccessen van Greg LeMond wilden de Amerikanen de wielersport een boost geven in de VS. Erik Breukink was de eerste winnaar (1991), gevolgd door Greg LeMond (1992), Raúl Alcalá (1993), Viatscheslav Jekimov (1994) en twee keer Lance Armstrong (1995 en 1996). In de edities van 1993 en 1994 werd Armstrong al tweede. Uiteindelijk trok de hoofdsponsor zich daarna terug en dat betekende gelijk het einde van de Tour DuPont.

Plaats	Renner	Team	Land	Tijd
1	Lance Armstrong	US Postal Service	Verenigde Staten	91 uur, 32 minuten en 16 seconden
2	Alex Zülle	Banesto	Zwitserland	7,37
3	Fernando Escartin	Kelme-Costa Blanca	Spanje	10,26
4	Laurent Dufaux	Saeco Macchine per Caffé-Cannondale	Zwitserland	14,43
5	Ángel Casero	Vitalicio Seguros	Spanje	15,11

Volgende artikel in de reeks: Lance Armstrong - De Tour de France van 2000.

Zie ook de special over Lance Armstrong, met daarin meer over het leven van de Amerikaanse renner en al zijn overwinningen in de Tour de France.