Lance Armstrong - De Tour de France van 2001

Na zijn tweede Touroverwinning reisde Lance Armstrong nog af naar de Olympische Spelen van 2000 in het Australische Sydney, zijn derde zomerspelen. Hij pakte de bronzen medaille in de individuele tijdrit. In 2001 zette Armstrong zijn zinnen wederom op de Tour de France. In het voorseizoen eindigde hij ook weer als tweede in de Amstel Gold Race, eveneens achter een Nederlandse Raborenner. Deze keer was het Erik Dekker. Belangrijker was de eindoverwinning en twee etappezeges in de in juni 2001 verreden Ronde van Zwitserland, als voorbereiding op de Tour de France.

Tour de France in 2001 (20 etappes: 7-29 juli)

Voor de start van de Tour de France in 2001 begonnen de speculaties al de ronde te doen of Lance Armstrong in staat was het record van de Spanjaard Miguel Indurain te evenaren of zelfs te verbeteren: 5 maal achter de Tour winnen. Zeker gezien het gemak waarin Armstrong de vorige twee maal het eindklassement op zijn naam wist te schrijven. Marco Pantani was er niet meer bij, wel Jan Ullrich en Joseba Beloki. Deze keer wilde Armstrong rustig het geel veroveren, want alle ogen waren nu op hem gericht. Ondertussen had Ullrich zich ontwikkeld tot een geduchte tegenstander in de tijdritten, Armstrong's specialiteit. In 1999 werd de Duitser nog wereldkampioen in de tijdrit en tijdens de Olympische Spelen van 2000 veroverde Ullrich het zilver (57,48 minuten), net voor Armstrong (58,14). US Postal-ploeggenoot Viatcheslav Ekimov (57,40) ging er met het goud vandoor.

In de proloog in Duinkerken veroverde Lance Armstrong de derde plek, op 4 seconden van de Franse winnaar Christophe Moreau. Jan Ullrich werd vierde op 7 seconden. De vijfde etappe was een ploegentijdrit van Verdun naar Bar-le-Duc. Credit Agricole, onder aanvoering van de Amerikanen Bobby Julich en Jonathan Vaughters, won deze etappe. US Postal Service met Lance Armstrong volgde op 1,26 minuten. De bergetappes waren allemaal in de tweede week gepland. Twee Alpenetappes, waaronder een tijdrit, en drie Pyreneeënritten.

De bergetappes

Op de laatste berg in de de tiende etappe, de eerste bergetappe van Aix-Les-Bains naar Alpe d'Huez, zette Lance Armstrong de aanval in. Zowel Jan Ullrich als Joseba Beloki probeerden hem te volgen, maar op weg naar de top moesten ze een voor een lossen. Armstrong won de etappe, met 1,59 minuten voorsprong op nummer twee Ullrich en 2,09 minuten op Beloki. Armstrong steeg naar de vierde plek in het algemeen klassement, op maar liefst 20,07 minuten van gele truidrager François Simon. De laatste, telg uit de bekende wielrenfamilie en zeker geen bergkoning (kwam 10,20 minuten later binnen dan Armstrong), profiteerde van een grote voorsprong op het peloton in de achtste etappe. Erik Dekker won deze etappe van Colmar naar Pontarlier op 35 minuten afstand van het peloton, terwijl François Simon slechts 2,36 minuten later binnenkwam.

De elfde etappe, een bergtijdrit van Grenoble naar Chamrousse, was wederom een prooi voor Lance Armstrong. Ullrich kwam 1 minuut later binnen, terwijl de sterk opgekomen Beloki 1,35 minuten achterstand had. In de twaalfde etappe, van Perpginan naar Ax-les-Thermes, sprokkelde Armstrong weer wat seconden op Ullrich met zijn derde plek. De achterstand op Simon werd gehalveerd. In de dertiende etappe zocht Armstrong wederom de aanval. De uitslag was bijna een kopie van de tiende etappe: 1. Armstrong, 2. Ullrich op 1 minuut, 3. Beloki op 1,46 minuten. Armstrong veroverde ook het geel. Met nog 1 bergetappe en een tijdrit te gaan kwam de druk nu op de schouders van Ullrich te liggen. De Duitser probeerde in de Pyreneeënetappe van Tarbes naar Luz Ardiden aan te vallen, maar Armstrong bleef in zijn wiel. Beiden kwamen op plaats 3 en 4 binnen, op 1,08 minuten achterstand van de winnaar Roberto Laiseka Jaio.

Derde Tourzege voor Armstrong

In de achttiende etappe, de tijdrit van Montlucon naar Saint Amand Montrond, behaalde Armstrong zijn vierde etappezege. De stand in het klassement (1. Armstrong, 2. Ullrich 6,44 minuten, 3. Beloki 9,05 minuten) zou tot en met de finish in Parijs hetzelfde blijven. Armstrong had zijn trilogie bereikt en hetzelfde aantal Tourzeges als de Amerikaan Greg Lemond (1986, 1989 en 1990). De Amerikanen zijn overigens bepaald geen vrienden van elkaar.

Zie ook: Lance Armstrong - De Tour de France van 2002.