Terugblik wielerseizoen 2011: Januari - maart

Op 18 januari werd het wielerpeloton weggeschoten in Mawson Lakes (Australië), voor de start van de Tour Down Under. Daar begon het wielerseizoen 2011, voordat het peloton naar Europa trok voor World Tour koersen als Parijs – Nice en de Tirreno – Adriatico, en de voorjaarsklassiekers.

Tour Down Under

In het zonnige Australië stond de winnaar van 2010 als één van de favorieten voor de nieuwe editie aan de start: André Greipel. In de eerste etappe moest de Duitse sprinter echter zijn meerdere erkennen in Matthew Harley Goss. De Australiër uitkomend voor Team HTC – High Road gaf daarmee meteen zijn visitekaartje af bij de ploegleiding, die daardoor in het vervolg misschien wel niet altijd de kaart Cavendish zou kunnen trekken. In de vierde etappe wist Cameron Meyer na een ontsnapping zijn medevluchters Thomas de Gendt, Laurens Ten Dam en Matthew Wilson voor te blijven. Omdat alle andere etappes in een massasprint eindigden, wist Cameron Meyer de Tour Down Under 2011 te winnen. Matthew Goss werd tweede en Ben Swift vervolledigde het podium. Dat lukte de sprinters door de bonificaties die onderweg te verdienen waren op te rapen...

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Cameron Meyer	Team Garmin - Cervélo	17u54'27"
2	Matthew Harley Goss	Team HTC - High Road	+0'02"
3	Ben Swift	Team Sky ProCycling	+0'08"
4	Michael Matthews	Rabobank	+0'09"
5	Laurens Ten Dam	Rabobank	+0'10"

Parijs - Nice

De ‘Koers naar de zon’ begon op 6 maart 2011 in Houdan, waar een vlakke etappe op het programma stond. De jonge Belgische renner Thomas de Gendt leek met zijn medevluchters Roy en Voigt op het laatste moment ingelopen te gaan worden door het peloton, maar sprintte uiteindelijk toch nog naar de overwinning. Zo won Vacansoleil zijn eerste koers in de World Tour van dit jaar.
In de vijfde etappe stond een zware bergrit op het programma, met maar liefst zeven beklimmingen. Na een zware koers sprintte uiteindelijk een kopgroep van acht renners voor de overwinning. Andreas Klöden versloeg Samuel Sanchez en Matteo Carrara, en nam meteen de leiderstrui over van De Gendt.

De dag na de eerste bergetappe konden de renners aan de bak in een 27 kilometer lange tijdrit. Tony Martin overklaste de rest, en won met 20 seconden voorsprong op de nummer twee, Bradley Wiggins. Klassementsleider Klöden gaf 46 seconden toe op zijn talentvolle landgenoot, en moest de leiderstrui aan hem afstaan. Die zou Tony Martin niet meer afstaan in het restant van de ronde…
Want in de laatste twee etappes wist hij alle belangrijke aanvallen van de concurrentie te pareren. Alleen Samuel Sanchez slaagde er in de slotrit nog in wat tijd terug te pakken, maar het bracht hem niet verder dan de vijfde plaats in de eindklassering. Zo werd Parijs – Nice 2011 beslist in de tijdrit, waardoor het niet geheel verrassend te noemen is dat Tony Martin uiteindelijk als winnaar op het podium stond in Nice.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Tony Martin	Team HTC - High Road	34u03'37"
2	Andreas Klöden	Team RadioShack	+0'37"
3	Bradley Wiggins	Team Sky ProCycling	+0'41"
4	Rein Taaramäe	Cofidis	+1'10"
5	Samuel Sánchez	Euskaltel - Euskadi	+1'13"

Tirreno - Adriatico

In Marino di Carrara was het de Rabobank ploeg die verrassenderwijs de ploegentijdrit over 16,8 kilometer als snelste wist af te leggen. Lars Boom kwam daardoor in de blauwe leiderstrui, maar belangrijker voor de Nederlandse bankiersformatie was dat kopman Robert Gesink in de tijdrit voorsprong had genomen op zijn belangrijkste concurrenten voor het klassement.
In de vierde etappe, die na 240 kilometer op een venijnige slotklim zijn finish kende, nam Robert Gesink de leiderstrui over van zijn ploeggenoot. Hij kwam als zesde over de finish, 12 seconden achter ritwinnaar Scarponi.

Een dag later verloor Gesink echter de leiderstrui, omdat hij in de slotfase van de vijfde etappe het tempo van de besten niet kon volgen en 17 seconden later over de finish kwam dan winnaar Gilbert. Die versloeg in extremis de verbazend sterke Wout Poels. Omdat Cadel Evans in dezelfde tijd finishte als Gilbert nam hij de blauwe leiderstrui over van Robert Gesink.
Toen Cadel Evans in de zesde etappe winnend over de finish kwam, leek de Tirreno – Adriatico van 2011 beslist. Met alleen nog een tijdrit over 9,3 kilometer zou de tijdritspecialist vermoedelijk geen tijd meer gaan verliezen op concurrenten als Scarponi, Basso en Gesink, die het dichtste bij de Australiër in het klassement stonden.

Dat Fabian Cancellara de tijdrit won zal weinigen verbazen. De Zwitserse hardrijder klopte Lars Boom, die daarmee opnieuw bewees op het hoogste niveau in een korte tijdrit zich te kunnen meten met de absolute wereldtop. Wel verrassend was het feit dat het nog spannend werd om de eindzege in de Tirreno. Waar van tevoren niemand had verwacht dat Evans nog bedreigd zou kunnen worden, reed Robert Gesink een uitstekende tijdrit. De Varssevelder reed zelfs sneller dan Evans, maar strandde uiteindelijk op 11 seconden in het klassement.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Cadel Evans	BMC Racing Team	27u37'37"
2	Robert Gesink	Rabobank	+0'11"
3	Michele Scarponi	Lampre - ISD	+0'15"
4	Ivan Basso	Liquigas - Cannondale	+0'24"
5	Vincenzo Nibali	Liquigas - Cannondale	+0'30"

Milaan - San Remo

De langste klassieker van de wielerkalender voerde het peloton opnieuw over 298 kilometer met de Cipressa en de Poggio als scherprechters. Het werd een waar spektakel…
In de eerste 200 kilometer gebeurde er zoals meestal niet veel. Een vroege vlucht greep een behoorlijke voorsprong, maar die slonk naarmate de renners richting de kaap van de 200 kilometer reden. Op de Manie viel het peloton in stukken en brokken uiteen. Ongeveer veertig renners kwamen ongeschonden uit de strijd, en vormden op dat moment de kopgroep. Omdat favorieten als Tyler Farrar, Thor Hushovd, Mark Cavendish en een hele hoop andere sprinters de hindernis niet hadden overleefd, werd het tempo vooraan meteen opgevoerd. Binnen no time was het verschil tussen de twee groepen opgelopen tot meer dan een minuut, waardoor duidelijk was dat de winnaar uit de eerste groep zou gaan komen…

Op de Cipressa gebeurde er toch nog iets noemenswaardigs in de tweede groep. Michele Scarponi zette de tegenaanval in, en tot ieders verbazing slaagde hij er in om in zijn eentje het gat naar de eerste groep te overbruggen. Ondertussen hadden enkele renners het hazenpad gekozen, waaronder Van Avermaet. Het viertal dat voorop kwam te zitten begon met twintig seconden voorsprong op de achtervolgende groep aan de Poggio. Daar schudde Van Avermaet serieus aan de boom, en loste hij al zijn medevluchters.

In de achtergrond probeerde Nibali de sprong naar de Belg van BMC Racing Team te maken, maar hij strandde bij O’Grady en Offredo. Van Avermaet dacht op een paar kilometer van de finish ongetwijfeld aan de zege, maar Fabian Cancellara dacht daar anders over. ‘Spartacus’ zorgde ervoor dat Van Avermaet op twee kilometer van de finish weer in de kraag werd gevat, waardoor nog acht renners kans maakten op de overwinning. Gilbert probeerde enkele malen weg te komen, omdat de rappe Goss tot ieders verbazing nog in de groep zat, maar hij werd elke keer weer tot de orde geroepen. Daardoor gingen de acht renners op de Via Roma sprinten voor de overwinning.

In de sprint stond geen maat op Matthew Harley Goss. De Australiër maakte eerder in het seizoen al indruk in eigen land in de Tour Down Under, waar hij een etappe won en tweede werd in het eindklassement, maar verbaasde de hele wielerwereld door in de langste klassieker van het jaar als enige sprinter over te blijven en het uiteindelijk in de sprint opvallend makkelijk af te maken. Cancellara en Gilbert sprintten naar de tweede en de derde plaats, maar staken hun teleurstelling niet onder stoelen of banken. Scarponi werd uiteindelijk nog zesde.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Matthew Harley Goss	Team HTC - High Road	6u51'10"
2	Fabian Cancellara	Team Leopard - Trek	z.t.
3	Philippe Gilbert	Omega Pharma - Lotto	z.t.
4	Alessandro Ballan	BMC Racing Team	z.t.
5	Filippo Pozzato	Team Katusha	z.t.
6	Michele Scarponi	Lampre - ISD	z.t.
7	Yoann Offredo	Française des Jeux	z.t.
8	Vincenzo Nibali	Liquigas - Cannondale	z.t.
9	Greg van Avermaet	BMC Racing Team	+0'03"
10	Stuart O'Grady	Team Leopard - Trek	+0'12"