Terugblik wielerseizoen 2011: Heuvelklassiekers

In de maand april puilt de wielerkalender jaarlijks uit met belangrijke voorjaarsklassiekers. Na de heuvelklassiekers trekt het peloton naar de heuvels van de Amsteld Gold Race, de Waalse Pijl en Luik - Bastenaken - Luik. De vraag was of topfavoriet Philippe Gilbert zijn status in deze wedstrijden waar kon maken?

Amstel Gold Race

Op 17 april 2011 werd de 46e editie van de Amstel Gold Race verleden. Met zeventien overwinningen in het verleden deden Nederlanders het altijd erg goed in eigen land, maar het was maar de vraag of een landgenoot dit jaar een serieuze gooi zou kunnen doen naar de overwinning. Topfavoriet was ongetwijfeld de winnaar van 2010 Philippe Gilbert, die in de Brabantse Pijl had laten zien dat zijn vormpeil dik in orde was.

De koers kwam echt op gang op de Eyserbosweg, toen Kolobnev als eerste favoriet uit zijn hok kwam en eens aan de boom schudde. Joaquím Rodriguez probeerde het op de Keutenberg, maar kwam niet weg. Als gevolg van zijn versnelling was de eerste groep echter wel al uitgedund tot zo’n twintig renners. Daarbij bevonden zich nog Robert Gesink en Johnny Hoogerland… Zou het dan toch kunnen?

Toen Andy Schleck na een scherpe demarrage zo’n twintig seconden voorsprong had op de eerste achtervolgende groep, vond Philippe Gilbert het welletjes. In de afdaling naar de slotklim nam de Waal zelf de kop in het achtervolgende groepje, en zo zorgde hij er voor dat de voorsprong van de jongste van de Schleck-broers tot zo’n tien seconden slonk. Toen doemde de Cauberg voor de renners op…

Op de slotklim viel Andy Schleck helemaal stil, en hij zag Rodriguez en Gilbert voorbij sprinten. De titelverdediger zette aan, liet de Spanjaard meteen ter plaatse en reed zo naar zijn tweede achtereenvolgende overwinning in de Amstel Gold Race. Rodriguez kon niets anders dan het hoofd buigen en finishte als tweede, voor Simon Gerrans. Robert Gesink was de beste Nederlander op een negende plaats, maar hij had nooit een echte kans gemaakt op de overwinning. Het Nederlandse publiek had ongetwijfeld op een andere winnaar gehoopt, maar moest toegeven dat deze Gilbert ook een prachtwinnaar was.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Philippe Gilbert	Omega Pharma - Lotto	6u30'44"
2	Joaquím Rodriguez	Team Katusha	+0'02"
3	Simon Gerrans	Team Sky ProCycling	+0'04"
4	Jakob Fuglsang	Team Leopard - Trek	+0'05"
5	Alexandr Kolobnev	Team Katusha	z.t.
6	Oscar Freire	Rabobank	z.t.
7	Björn Leukemans	Vacansoleil - DCM	+0'07"
8	Ben Hermans	Team RadioShack	+0'18"
9	Robert Gesink	Rabobank	+0'19"
10	Paul Martens	Rabobank	+0'26"

Waalse Pijl

De Waalse Pijl geldt al jarenlang als de middelste van drie heuvelklassiekers, en tevens de minst belangrijke. Dat doet echter niets af aan het feit dat de erelijst is gevuld met grote namen, wat aantoont dat deze koers toch altijd belangrijk genoeg is geweest voor de toppers om hem proberen te winnen.
In de 75e editie van de Waalse Pijl was opnieuw de aankomst gelegd op de Muur van Huy. Met een maximum stijgingspercentage van 22 procent is het een beklimming waar de beste klimmers eigenlijk altijd boven komen drijven. Vandaar ook dat niet de winnaar van de Amstel Gold Race – Philippe Gilbert – de topfavoriet was, maar renners als Joaquím Rodriguez, Alberto Contador en Samuel Sanchez werden op het podium verwacht.

Zoals meestal het geval is in de Waalse Pijl werd ook de editie van 2011 pas beslist op de slotklim, de Muur van Huy. Op het moment dat het peloton daar aankwam reden er nog twee renners vooruit: Jérôme Pineau en Marco Marcato. Het duo werd achter al snel gegrepen, en daarna achter gelaten.
De Spanjaarden zaten klaar om in de laatste paar honderd meter aan te zetten, maar Gilbert was alles en iedereen voor. Hij versnelde op zo’n 300 meter van de streep, en niemand kon hem volgen. Daniel Moreno leek nog even Rodriguez terug te kunnen brengen richting Gilbert, maar niets was minder waar. De Waalse veelwinnaar won tot zijn eigen verbazing na de Amstel Gold Race ook de Waalse Pijl. De wedstrijd waar hij van had gezegd dat hij die nooit zou kunnen winnen…

Achter Gilbert sprintte Joaquím Rodriguez, net als een paar dagen eerder, naar een tweede plaats. Vlak daarachter kwam Samuel Sanchez als derde over de streep, voor Vinokourov en Anton.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Philippe Gilbert	Omega Pharma - Lotto	4u54'57"
2	Joaquím Rodriguez	Team Katusha	+0'03"
3	Samuel Sanchez	Euskaltel - Euskadi	+0'05"
4	Alexandre Vinokourov	Team Astana	+0'06"
5	Igor Anton	Euskaltel - Euskadi	z.t.
6	Jelle Vanendert	Omega Pharma - Lotto	z.t.
7	Fränk Schleck	Team Leopard - Trek	z.t.
8	Daniel Moreno	Team Katusha	+0'09"
9	Christophe Le Mevel	Team Garmin - Cervélo	+0'12"
10	Paul Martens	Rabobank	z.t.

Luik - Bastenaken - Luik

Voor de 97e keer ging het wielerpeloton van start in Luik, voor de start van de grootste heuvelklassiekers: Luik – Bastenaken – Luik. De Belgische fans hoopten natuurlijk op een overwinning van hun held Philippe Gilbert, die door het winnen van de Brabantse Pijl, de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl met het winnen van Luik – Bastenaken – Luik geschiedenis zou schrijven. Hij ging net als een jaar eerder als topfavoriet van start, maar toen liet hij zich in de luren leggen toen Vinokourov en Kolobnev er vandoor gingen.

In 2011 was Gilbert er op gebrand om zich niet te laten verassen. Hij liet zijn ploeggenoten op kop van het peloton controleren, wat er voor zorgde dat de vroege vluchters hun voorsprong nooit groter zagen worden dan drie minuten. Gilbert zat op zijn gemak achter zijn ploegmakkers, en wachtte geduldig op de finale.

Voordat Gilbert echter iets kon doen was het de gebroeders Schleck die gezamenlijk versnelden. Gilbert ging vlot mee in het wiel, maar verder volgde er niemand. De drie reden snel weg bij de rest van het peloton, en raapten de nog overgebleven vluchters op. Van hen kon alleen Van Avermaet aanpikken, tot aan de Saint-Nicolas.
Op de laatste heuvel voor de finish, de Côte de Saint-Nicolas, zette Gilbert aan. Fränk Schleck kon met veel pijn en moeite volgen, maar zijn broertje Andy moest passen. Van Avermaet stond geparkeerd, en zou niet meer meedoen om de prijzen…
Omdat Fränk weigerde over te nemen lukte het zijn broertje om weer aansluiting te vinden vooraan. Zo zat Gilbert samen met de Schleck-broers voorop, met nog minder dan vijf kilometer te fietsen. Er kwam geen serieuze heuvel meer aan, dus zat Gilbert in een zetel. In een sprint zou hij de Luxemburgers met twee vingers in de neus kunnen verslaan.

Andy en Fränk drongen echter niet meer aan, waardoor de drie koplopers gezamenlijk door de laatste bocht gingen. Gilbert nam de kop, en meteen na de bocht zette hij aan. Hij sprintte Andy en Fränk makkelijk uit het wiel, en boekte zo een fantastische zege in Luik – Bastenaken – Luik. Philippe Gilbert was ongetwijfeld de koning van het voorjaar, met overwinning in alle heuvelklassiekers, een derde plaats in Milaan – San Remo en een negende plaats in de Ronde van Vlaanderen.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Philippe Gilbert	Omega Pharma - Lotto	6u13'18"
2	Fränk Schleck	Team Leopard - Trek	z.t.
3	Andy Schleck	Team Leopard - Trek	z.t.
4	Roman Kreuziger	Team Astana	+0'24"
5	Rigoberto Uran	Team Sky ProCycling	z.t.
6	Chris Anker Sörensen	Team Saxo Bank - SunGard	z.t.
7	Greg Van Avermaet	BMC Racing Team	+0'27"
8	Vincenzo Nibali	Liquigas - Cannondale	+0'29"
9	Björn Leukemans	Vacansoleil - DCM	+0'39"
10	Samuel Sanchez	Euskaltel - Euskadi	z.t.