Terugblik wielerseizoen 2011: Vuelta a España

De 66e editie van de Vuelta a España begon op 20 augustus in de populaire badplaats Benidorm en eindigde op 11 september in de Spaanse hoofdstad Madrid. De Ronde van Spanje behoort samen met de Ronde van Italië en de Ronde van Frankrijk tot ‘de drie grote rondes’, de belangrijkste wielerrondes van het wielerseizoen.

Vuelta a España

De 66e editie van de Vuelta a España werd op voorhand bestempeld als een zware ronde, en eentje die vooral was geschikt voor de echte klimmers. Daardoor werd de kopman van Euskaltel – Euskadi, Igor Anton, vooraf getipt als eindwinnaar van de Ronde van Spanje 2011. De rasklimmer leidde in 2010 het klassement toen hij na een zware val de Vuelta moest verlaten. Een jaar later leek hij klaar voor revanche… De belangrijkste uitdagers leken uit Italië te gaan komen. De winnaar van de Ronde van Spanje van 2010, Vincenzo Nibali, was teruggekomen om zijn titel te verdedigen. Verder had Michele Scarponi na zijn tweede plaats in de Giro d’Italia rust genomen, waardoor hij fris aan de start zou staan van de Vuelta. Andere kanshebbers waren Joaquím Rodriguez, Denis Menchov, Jurgen Van den Broeck, Janez Brajkovic, Andreas Klöden en Bradley Wiggins. De laatste vier waren allen ten val gekomen in de Tour de France en zochten in de Vuelta naar eerherstel…

De Vuelta a España 2011 begin in de populaire badplaats Benidorm, waar een 13,5 kilometer lange ploegentijdrit op het programma stond. Team Leopard – Trek (Fuglsang, Monfort) zegevierde voor Liquigas – Cannondale (Nibali) en Team HTC – High Road (Sivtsov). Fuglsang kreeg de rode leiderstrui omgehangen, maar Vincenzo Nibali deed voor het klassement waarschijnlijk de beste zaken, gezien het feit dat hij concurrenten als Menchov, Wiggins en Scarponi meer dan een halve minuut voorbleef.

Een dag later stond de eerste vlakke etappe op het programma. Daniele Bennati nam de leiderstrui over van zijn ploeggenoot Fuglsang, omdat hij voor hem finishte in de rituitslag. Christopher Sutton (Sky) won verrassend de pelotonssprint voor Reynes en Kittel. Nadat Pablo Lastras in de derde etappe succesvol een lange vlucht had afgerond, doemde in de vierde rit al de Sierra Nevada op. Door de harde wind ontstonden er geen tijdsverschillen tussen de favorieten, en lukte het enkel Daniel Moreno en Chris Anker Sörensen om vooruit te blijven. Moreno bleek net iets sterker dan de Deen, en Sylvain Chavanel nam de rode trui over van Lastras, de het peloton op de slotklim niet had kunnen volgen…

In rit 5 stelde Joaquím Rodriguez zijn kandidatuur voor het eindklassement, door op overtuigende wijze op de steile slotklim weg te rijden van de rest. Wout Poels werd knap 2e, net voor Daniel Moreno. De Baskische hoop Igor Anton moest al bijna een minuut toegeven, en leek niet goed genoeg om mee te doen voor het algemeen klassement. Een dag later pleegde de Liquigas ploeg een coup, door in de afdaling van de laatste klim van de dag met vier man weg te rijden van het peloton. Het Slowaakse supertalent Peter Sagan won voor het eerst een etappe in een grote ronde, en Nibali pakte 16 belangrijke seconden op de concurrentie.

Nadat Marcel Kittel in de 8e etappe succes boekte voor Skil – Shimano door in de massasprint Peter Sagan voor te blijven, was het in de 9e etappe weer aan de klimmers. De aankomst was vergelijkbaar met die van de 5e etappe, waardoor alle ogen waren gericht op Joaquím Rodriguez. Purito maakte de verwachtingen meer dan waar, en deklasseerde de concurrentie. Scarponi werd 2e op 9 seconden, net voor Bauke Mollema. Ook nam Rodriguez de rode leiderstrui over van Sylvain Chavanel, die meer dan minuut verspeelde.

In de 9e etappe stond de eerste echte bergrit op het programma. Op de lange, zware slotklim was het Daniel Martin die Bauke Mollema net te snel af was. Joaquím Rodriguez had een slechte dag en kwam slechts als 25e over de finish, op 50 seconden van de winnaar Martin. Als gevolg daarvan verloor hij de rode trui Bauke Mollema. De Groninger vond zichzelf opeens terug aan de kop van het klassement, na negen dagen koers. Rit 10 was een 47 kilometer lange tijdrit in de omgeving van Salamanca, over een geheel vlak parcours. Tony Martin was oppermachtig, voor de verrassende Chris Froome en Bradley Wiggins. Bauke Mollema verloor ruim twee minuten op Chris Froome, die tot ieders verbazing de leiderstrui over nam en voor zijn kopman (Wiggins) in het klassement stond.

In de 11e etappe was het David Moncoutié die, net zoals ieder jaar, zijn dag uitkoos om een etappe te winnen. De Fransman was de sterkste van een kopgroep en tegelijkertijd pakte hij veel punten voor het bergklassement. Van de klassementsmannen pakte Rodriguez een handjevol seconden terug, en verloor klassementsleider Froome een halve minuut op de rest van de favorieten, waardoor zijn kopman Bradley Wiggins de rode trui over mocht nemen.

Na twee ‘onbelangrijke’ ritten voor de klassementsmannen, die werden gewonnen door Peter Sagan en Michael Albasini, stond in de 14e etappe opnieuw een belangrijke rit op het programma voor de klassementsmannen. Rein Taaramäe rondde succesvol een vlucht af, maar belangrijker was dat Juan José Cobo Acebo zeer verrassend de sterkste bleek te zijn van de favorieten. Hij pakte ruim een halve minuut terug op de andere mannen van het klassement, en zelfs meer dan twee minuten op Rodriguez en Nibali. Die zagen hun kansen op het winnen van de Vuelta a España 2011 na deze rit als sneeuw voor de zon verdwijnen…

De vijftiende rit zou naar ieders verwachting de beslissing gaan brengen in de Ronde van Spanje. De aankomst was namelijk gelegd boven op de Alto de el Angliru, één van de zwaarste beklimmingen in Europa. De etappe werd gewonnen door Juan José Cobo Acebo, die veruit de beste bleek van de favorieten. Hij won met een kleine minuut voorsprong op de nummer twee Wout Poels, waardoor de Spanjaard de rode leiderstrui overnam van Bradley Wiggins. Chris Froom stond verrassend genoeg nog altijd tweede op 0’20”, voor Bradley Wiggins die 0’46” achter Cobo stond. Mollema hield elke dag nog keurig stand en vond zichzelf terug op een vierde plaats, op 1’36” van de leider. De rest was al kansloos voor de eindzege, omdat de nummer vijf Monfort zichzelf al terug vond op meer dan drie minuten.

In de 16e rit was het weer aan de sprinters, al werd een deel van hen voor de massasprint uitgeschakeld omdat ze de verkeerde afslag namen. Juan José Haedo won de ontregelde spurt, voor Petacchi en Bennati. Een dag later stond de laatste aankomst bergop te wachten, dus was het de laatste reële kans voor Froome, Wiggins en Mollema om Cobo aan te vallen. Aan de voet van de slotklim versnelde Froome, al kon Cobo in eerste instantie gewoon volgen. Christopher Froome bleef echter doorzetten, en meter voor meter liep hij weg bij Cobo. Het gat werd tien meter, twintig meter, en toen leek het alsof Froome de Vuelta aan het winnen was.

Na een schitterend gevecht slaagde Cobo er op 300 meter van de finish eindelijk in om weer in het achterwiel te komen van Christopher Froome. De Brit won uiteindelijk nog wel de etappe, maar Juan José Cobo Acebo had naar alle waarschijnlijkheid de Vuelta a España in zijn voordeel beslist. Achter de schitterende tweestrijd finishte Bauke Mollema wel als derde, maar lukte het hem niet meer om Bradley Wiggins te passeren in het klassement. Wel nam de Nederlander de leiding in het puntenklassement weer over van Joaquím Rodriguez.

Francesco Gavazzi bleek de sterkste van een kopgroep in de 18e etappe, en Igor Anton redde zijn Ronde van Spanje door in de 19e etappe voor eigen volk de ritzege te pakken. Voor het eerst in 33 jaar deed de Ronde van Spanje het Baskenland weer aan, en tot vreugde van het uitzinnige publiek wist Anton de etappe te winnen. Nadat Daniele Bennati op de voorlaatste dag de pelotonssprint won, was het duidelijk dat het algemeen klassement niet meer zou veranderen. Juan José Cobo Acebo hield in het klassement Christopher Froome slechts 0’13” achter zich. Daar kwam in de slotrit geen verandering meer in…

In Madrid won Peter Sagan zijn derde etappe, voor Daniele Bennati en Alessandro Petacchi. Bauke Mollema en Joaquím Rodriguez waren nog in een spannende strijd verwikkeld omtrent de puntentrui, die uiteindelijk naar de Nederlander in dienst van Rabobank ging. Hij spurtte naar een tiende plaats, waardoor hij genoeg punten pakte om Rodriguez voor te blijven in het puntenklassement. In het algemeen klassement eindigde hij als vierde, met minder dan een halve minuut achterstand op de nummer drie: Bradley Wiggins.

Algemeen klassement

Na een spannende strijd wist Juan José Cobo Acebo uiteindelijk de Ronde van Spanje 2011 te winnen. Hij wist de aanvallen van Christopher Froome af te slaan, die daardoor genoegen moest nemen met een tweede plaats. Daardoor eindigde hij wel voor zijn oorspronkelijke kopman, Bradley Wiggins, die de laatste podiumplek bezette. Bauke Mollema reed een geweldige Vuelta a España en werd vierde in het algemeen klassement. Vijfde werd Denis Menchov, die nooit zijn vorm van bijvoorbeeld de Giro d'Italia 2009 kon laten zien.

Plaats	Naam	Ploeg	Tijd
1	Juan José Cobo Acebo	Geox - TMC	84u59'31"
2	Christopher Froome	Team Sky ProCycling	+0'13"
3	Bradley Wiggins	Team Sky ProCycling	+1'39"
4	Bauke Mollema	Rabobank	+2'03"
5	Denis Menchov	Geox - TMC	+3'48"
6	Maxime Monfort	Team Leopard - Trek	+4'13"
7	Vincenzo Nibali	Liquigas - Cannondale	+4'31"
8	Jurgen Van den Broeck	Omega Pharma - Lotto	+4'45"
9	Daniel Moreno Fernandez	Team Katusha	+5'20"
10	Mikel Nieve Ituralde	Euskaltel - Euskadi	+5'33"

Puntenklassement

Omdat er weinig mogelijkheden waren voor echte sprinters in deze Ronde van Spanje, ging de strijd om de puntentrui tussen Bauke Mollema en Joaquím Rodriguez. Mollema besliste de strijd tijdens de laatste twee etappes in zijn voordeel, door mee te sprinten en op die manier genoeg punten te verzamelen om de Spanjaard die twee etappes won voor te blijven in het puntenklassement.

Plaats	Naam	Ploeg	Punten
1	Bauke Mollema	Rabobank	122
2	Joaquím Rodriguez	Team Katusha	115
3	Daniele Bennati	Liquigas - Cannondale	101

Bergklassement

Net zoals in 2008, 2009, en 2010 werd David Moncoutié eindwinnaar in het bergklassement van de Vuelta a España. Hij kreeg hevige tegenstand van Matteo Montaguti van Ag2r - La Mondiale, maar wist toch voor de vierde keer op rij de bergtrui te winnen.

Plaats	Naam	Ploeg	Punten
1	David Moncoutié	Cofidis	63
2	Matteo Montaguti	Ag2r - La Mondiale	56
3	Juan José Cobo Acebo	Geox - TMC	42

Ploegenklassement

Het mag niet verrassend worden genoemd dat Geox - TMC winnaar werd van het ploegenklassement. De ploeg van eindwinnaar Juan José Cobo Acebo had met Denis Menchov op de vijfde plaats nog een sterke renner in het hooggebergte, waardoor ze ruim tien minuten voor Team Leopard - Trek eindigden.

Plaats	Ploeg	Land	Tijd
1	Geox - TMC	Spanje	254u32'28"
2	Team Leopard - Trek	Luxemburg	+10'19"
3	Euskaltel - Euskadi	Spanje	+16'44"