Palmares Rafael Nadal

Spierbundel Rafael Nadal is een heus sportfenomeen. Op zijn 24ste heeft de Spanjaard ongeveer alles bereikt: hij voert de wereldranglijst aan, heeft alle grand slams op zak (10 in totaal), is regerend Olympisch Kampioen en mag misschien als enige zijn voet naast grootmeester Roger Federer plaatsen. In een tweestrijd met zijn Zwitserse rivaal trok Rafa meestal aan het langste eind. Zijn wapens: eindeloos fanatisme en tonnen tennisgenialiteit. Een korte schets van 2005 tot 2010...

Rafael Nadal

In 2005, op zijn 19de verjaardag, nam Rafael Nadal de scalp van Roger Federer in de halve finale van Roland Garros; een nieuw tennisfenomeen was geboren. Nadat hij in 2004 zijn eerste ATP-titel had veroverd, voegde hij daar in 2005 maar liefst 11 stuks aan toe, 8 daarvan op gravel. Van de 89 partijen dat jaar won Rafa er 79, enkel Roger Federer kon nog meer indrukwekkende cijfers (81/85) voorleggen.

In 2006 moest Nadal verstek laten gaan voor de Australian Open met een voetblessure. Vervolgens verdedigde hij met succes zijn titel op Roland Garros (in de finale tegen Federer) en stootte hij in Londen door naar zijn eerste Wimbledonfinale, waarin hij na vier sets het hoofd moest buigen voor Roger Federer. Op de US Open strandde de Spanjaard in de vierde ronde, op de Masters werd hij in de halve finale uitgeschakeld.

2007 was vergelijkbaar met het voorgaande jaar. De finales van Roland Garros en Wimbledon waren een heruitgave. Opnieuw werden de prijzen op dezelfde manier verdeeld, de gravelkroon voor Nadal, de triomf op het heilige gras voor Federer. De zege voor de Zwitser in Londen verliep echter een heel pak moeilijker, pas in de vijfde set haalde hij het laken naar zich toe.

In 2008 pakte de Spanjaard voor de vierde opeenvolgende keer de titel in Parijs. In de finale maakte hij brandhout van rivaal Roger Federer (6-1, 6-3, 6-0). Enkele weken later won Rafa een nu al legendarische wedstrijd in Wimbledon. De finale tegen Federer werd de 'beste wedstrijd ooit' en had alles weg van een echte classic: regenpauzes op de vervelendste momenten, momentumwissels, geredde wedstrijdpunten in set 4, briljant tennis en een winnend punt dat in de invallende duisternis werd gespeeld na bijna 5 uur tennis. Setstanden waren 6-4, 6-4, 6-7, 6-7, 9-7...
Eén dag nadat Nadal Olympisch goud had veroverd in Peking, op 18 augustus 2008, maakte Rafael Nadal zijn jongensdroom waar: hij werd het nummer 1 van de wereld door niemand minder dan grootmeester Roger Federer van de troon te stoten. In New York bereikte Nadal de halve finale op de US Open.

2009 startte met een hoogtepunt Down Under. In Melbourne kregen we opnieuw een droomfinale tussen Federer en Nadal. Rafa won in vijf sets en was voor het eerst triomfator op de Australian Open. Hij breidde daar een vervolg aan met 4 tornooizeges in de volgende maanden. Op 31 mei werd Nadal voor het eerste verslagen in Parijs. Na 31 ongeslagen westrijden werd hij in 4 sets uitgeschakeld door de Zweed Robin Söderling. Dit was het begin van een mindere periode waarin hij de fakkel van de nummer 1-positie opnieuw doorgaf aan Roger Federer. Blessureleed hield hem wat weg van de courts. Zijn tweede halve finale op rij in New York was nog een lichtpunt in 2009.

2010 begon met een sisser - Nadal gaf op in de kwartfinale van de Australian Open tegen Andy Murray - maar werd uiteindelijk zijn beste tennisjaar. Nadal zakte nog weg naar de vierde plaats maar sloeg daarna keihard terug. In Monte Carlo sloot hij een lange periode (11 maanden) periode zonder tornooiwinst af om vervolgens een indrukwekkende zegereeks neer te zetten. Hij heroverde zijn gravelkroon in Parijs, waarin hij revanche nam in de finale tegen Söderling, en won een maand later voor de tweede keer Wimbledon door in de finale Tomas Berdych te verschalken. In september zette Rafa de kroon op een fantastisch seizoen. Hij won voor het eerst in zijn carrière de US Open - hij versloeg Novak Djokovic in de finale in 4 sets - en werd zo de 7de speler in de geschiedenis die alle vier grand slams wist te winnen. Later bereikte Nadal ook nog de finale op de Masters waarin Federer net iets te sterk bleek.

ATP-titels (48)

	jaar	tornooi (ondergrond)	tegenstander
1	2004	Sopot (gravel)	José Acasuso
2	2005	Costa do Sauipe (gravel)	Alberto Martin
3	2005	Acapulco (gravel)	Alberto Montanes
4	2005	Monte Carlo (gravel)	Guillermo Coria
5	2005	Barcelona (gravel)	Juan Carlos Ferrero
6	2005	Rome (gravel)	Guillermo Coria
7	2005	Roland Garros (gravel)	Mariano Puerta
8	2005	Bastad (gravel)	Tomas Berdych
9	2005	Stuttgart (gravel)	Gaston Gaudio
10	2005	Montreal/Toronto (hardcourt)	Andre Agassi
11	2005	Peking (hardcourt)	Guillermo Coria
12	2005	Madrid (hardcourt)	Ivan Ljubicic
13	2006	Dubai (hardcourt)	Roger Federer
14	2006	Monte Carlo (gravel)	Roger Federer
15	2006	Barcelone (gravel)	Tommy Robredo
16	2006	Rome (gravel)	Roger Federer
17	2006	Roland Garros (gravel)	Roger Federer
18	2007	Indian Wells (hardcourt)	Novak Djokovic
19	2007	Monte Carlo (gravel)	Roger Federer
20	2007	Barcelona (gravel)	Guillermo Canas
21	2007	Rome (gravel)	Fernando Gonzalez
22	2007	Roland Garros (gravel)	Roger Federer
23	2007	Stuttgart (gravel)	Stanislas Wawrinka
24	2008	Monte Carlo (gravel)	Roger Federer
25	2008	Barcelona (gravel)	David Ferrer
26	2008	Hamburg (gravel)	Roger Federer
27	2008	Roland Garros (gravel)	Roger Federer
28	2008	Londen (gras)	Novak Djokovic
29	2008	Wimbledon (gras)	Roger Federer
30	2008	Montreal/Toronto (hardcourt)	Nicolas Kiefer
31	2008	Olympische Spelen Peking (hardcourt)	Fernando Gonzalez
32	2009	Australian Open (hardcourt)	Roger Federer
33	2009	Indian Wells (hardcourt)	Andy Murray
34	2009	Monte Carlo (gravel)	Novak Djokovic
35	2009	Barcelona (gravel)	David Ferrer
36	2009	Rome (gravel)	Novak Djokovic
37	2010	Monte Carlo (gravel)	Fernando Verdasco
38	2010	Rome (gravel)	David Ferrer
39	2010	Madrid (gravel)	Roger Federer
40	2010	Roland Garros (gravel)	Robin Söderling
41	2010	Wimbledon (gras)	Tomas Berdych
42	2010	US Open (hardcourt)	Novak Djokovic
43	2010	Tokio (hardcourt)	Gaël Monfils
44	2011	Monte Carlo (gravel)	David Ferrer
45	2011	Rome (gravel)	David Ferrer
46	2011	Roland Garros (gravel)	Roger Federer
47	2012	Monte Carlo (gravel)	Novak Djokovic
48	2012	Barcelona (gravel)	David Ferrer
49	2012	Rome (gravel)	Novak Djokovic

Runner-up (21)

• 2012 (1) - Australian Open (Outdoor/hardcourt)
• 2011 (7) - Tokio (hardcourt), US Open (Outdoor/hardcourt), Wimbledon (Outdoor/gras), Rome (Outdoor/gravel), Madrid (Outdoor/gravel), Miami (Outdoor/hard court), Indian Wells (Outdoor/hard court)
• 2010 (2) - Doha (Outdoor/Hardcourt), Masters Londen (Indoor/Hardcourt)
• 2009 (3) - ATP World Tour Masters 1000 Shanghai (Outdoor/Hardcourt) , ATP World Tour Masters 1000 Madrid (Outdoor/Gravel) , Rotterdam (Indoor/Hardcourt)
• 2008 (2) - ATP Masters Series Miami (Outdoor/Hardcourt) , Chennai (Outdoor/Hardcourt)
• 2007 (3) - ATP Masters Series Paris (Indoor/Hardcourt) , Wimbledon (Outdoor/Gras) , ATP Masters Series Hamburg (Outdoor/Gravel)
• 2006 (1) - Wimbledon (Outdoor/Gras)
• 2005 (1) - ATP Masters Series Miami (Outdoor/Hardcourt)
• 2004 (1) - Auckland (Outdoor/Hardcourt)