Wat is Wado Karate?

Wado karate ryu is een bijzondere vorm van vechtkunst; het werd ontwikkeld door de Japanner Hironori Otuska. Hij combineerde Jujitsu technieken met oefeningen die hij geleerd had van de meester Funakoshi. Wado staat voor de weg van vrede en harmonie. Wado karate in de eerste plaats een training van de geest. Op de grafsteen van Otsuka staat geschreven 'The way of practise martial arts is not fighting. Always look for your own inner peace and harmony, search for it'.

Karate

De meester Funakoshi had enkele kata's ontwikkeld; dit wordt algemeen beschouwd als het begin van de vechtkunst karate. Een kata is een gevecht tegen meerdere denkbeeldige tegenstanders; de zelfverdedigingstechnieken worden solo uitgevoerd. Hironori Otsuka werd leerling en maakte zich alle kata's eigen in anderhalf jaar. Otsuka was van mening -gezien zijn jujitsu achtergrond- dat een aantal kata's onuitvoerbaar waren in de praktijk. Daarom werkte hij een aantal technieken uit voor aanvaller en verdediger volgens het trainingsmodel van jujitsu.

Wado Ryu

In 1934 opende Otsuka zijn eigen dojo (oefenzaal) in Tokio. Hij had de combinatie van karate en jujitsu verder uitgewerkt tot een eigen stijl. In 1938 gaf hij zijn werk op om zich volledig op het lesgeven te kunnen richten. De school kreeg de naam Wado Ryu. Wa-do betekent de weg van vrede en harmonie. Het verzamelwoord voor Oosterse vechtkunsten is budo, hetgeen letterlijk 'zelfoverwinning' betekent. De vechtkunst dient te worden aangewend om aan de zelfbeheersing te werken. Op die manier heeft het een heilzame werking voor lichaam en geest.

Technieken

Karate richt zich vooral op stoten en blokkeringen. Daarnaast kent men verschillende schoptechnieken. Wado staat bekend als de 'zachte' vorm van karate. De bedoeling mag nooit zijn om de ander moedwillig pijn te doen of te vernederen. In de eerste plaats moet men altijd bij zichzelf naar binnen kijken. Deze oplettendheid of waakzaamheid leidt tot zelfbeheersing. Tijdens een gevecht is het van belang om te kijken naar de eigen geest, en de eigen lichaamshouding. De weg die naar vrede en harmonie leidt, de 'do', is de weg van de ongedwongenheid. Wanneer men vorderingen maakt in het karate, zullen de bewegingen meer ongedwongen zijn, minder 'hoekig'. Een ander kenmerk van de wado stijl is het zoeken naar de middenweg, het vermijden van extremen. Zo is het van belang om altijd de juiste afstand in acht te nemen ten opzichte van de tegenstander: niet te dichtbij, en niet te veraf. Er is tevens een middenweg te vinden in de spier-spanning en -ontspanning, en aanval of verdediging. Er zijn een aantal technieken die tegelijkertijd een verdediging combineren met een aanval. Wado is vooral een erg praktische vorm van vechtkunst; men zal hard moeten trainen om zich deze dingen eigen te maken want theorie is iets anders dan de praktijk.

---

Stoten
De stoottechnieken worden ook wel 'tsuki waza' genoemd. Kenmerk van een goede stoot is dat het in een vloeinde beweging uitgevoerd wordt; de timing is van groot belang. Men dient altijd de tegenstander aan te kijken. De kracht komt meestal vanuit de 'hara', een plek in de onderbuik onder de navel. De meeste stoottechnieken woren utgevoerd met de handen die tot vuist gebald zijjn. sommige gebruiken de 'meshand', of de ellebogen. Enkel soottechnieken zijn:

Junzuki
De gelijkzijdige stoot; de stotende hand bevindt zich boven het vooruitgestoken been (linker- hand en -been, of rechter-hand en -been). De vuist maakt een draaiende beweging, als een schroef.

Gyakuzuki
De ongelijkzijdige stoot. Stoot men met de linkerhand, dan zet men het rechterbeen voor (en andersom). De kracht komt uit de 'hara'.

Tobikomizuki
De uitvallende stoot. Men valt als het ware naar voren, en maakt gebruik van de snelheid van het lichaam om te stoten.

Nagashizuki
Idem als tobikomizuki, maar dan gecombineerd met een draai van het lichaam. Een typische voorbeeld van een aanvallende techniek (de stoot) en een verdedigende techniek (met de draai ontwijkt men een aanval van de tegenstander).

Uraken
Stoot met de achterkant van de vuist.

---

Schoptechnieken

Mae geri
Voorwaartse schop. Mawashi geri
Draaiende of ronde schop. De schop komt als het ware van de zijkant.

Tobi geri
Voorwaartse schop met sprong.

Ushiro geri
Achterwaartse schop. Het lichaam wordt een halve slag gedraaid en de voet of hiel wordt gebruikt om de schop naar achteren uit te voeren.

Sokuto fumikomii
Zijwaartse schop. Men schopt met de rand van de voet; de heupen zijn gedraaid in zijwaartse richting.

---

Blokkeringen

Jodan Uke
Hoge blokkering. De arm blokkeert een aanval door opwaarts voor het hoofd langs te bewegen. Zo vormt men een bescherming van het hoofd.

Gedan Barai
Neerwaartse blokkering. Bij deze blokkering beschermt men het lichaam met de buitenkant van de arm ter hoogte van het middel. Zo kan bijvoorbeeld een laaggeplaatste voorwaartse schop afgewend worden.

Uchi Uke
Binnenwaartse onderarmblokkering. Een aanval wordt gepareerd door de onderarm van binnen naar buiten te bewegen op borsthoogte.

Soto Uke
Buitenwaartse onderarmblokkering. Hetzelfde als bij de uchi uke, maar nu beweegt de onderarm van buiten naar binnen.

---

Jiyu Kumite
Ook wel sparren genoemd. Het oefenen van een gevecht met een tegenstander. De geleerde basistechnieken kunnen in de praktijk worden gebracht.

---

Ippon Kumite
Dit onderdeel lijkt op sparren, zij het dat het slechts één onderdeel behelst. Beide karateka's weten precies wat hen te wachten staat. Een bepaalde aanval wordt gepareerd met een zekere verdediging. Een goede timing is van groot belang.

---