Wie was Edward Linskens ook alweer?

Allemaal hebben we het wel eens. Er wordt een naam genoemd en je vraagt je af: wie was dat ook alweer... Vage flarden volgen elkaar op in je hoofd, maar er blijft ergens een missing link. Een typisch voorbeeld van een vergeten bekende Nederlander is Edward Linskens. Wie was hij? Waarvan zouden we hem moeten kennen? Wat is er met hem gebeurd nadat hij zijn sterstatus inruilde voor de anonimiteit?

6 april '88: Het moment van glorie!

Het onverslaanbaar geachte Real Madrid, zes maal winnaar van de Europacup 1 en twee maal winnaar van de Wereldbeker, ontvangt in eigen huis het brave en nietige PSV, tot dan toe slechts 1 maal winnaar van de UEFA Cup. We schrijven 6 april 1988, halve finale Europacup 1, heenwedstrijd. Ruim 80.000 Madrilenen en een handvol Eindhovenaren bereiden zich voor op een afdroogwedstrijd van de Koninklijke. De kampioen van Spanje treedt aan met grote sterren als Buyo, Sanchís, Camacho, Michel, Butragueño en Hugo Sánchez.

Al na 5 minuten kan Van Breukelen vissen. Hugo Sánchez doet waar hij voor ingehuurd is en zet Madrid op 1-0. Een kwartier later echter, gebeurt er iets waardoor het leven van tenminste één persoon volledig zal veranderen. De 19-jarige debuterende middenvelder Edward Linskens krijgt de bal net buiten de zestien, loopt het strafschopgebied binnen en haalt uit. Hij raakt de bal volkomen verkeerd, de keeper duikt, is uit positie en de bal rolt tergend langzaam door het midden over de doellijn. 1-1! PSV houdt de gelijke stand vast, speelt thuis 0-0 tegen de Madrilenen en wint vervolgens de finale na strafschoppen van Benfica. De goal van de nieuweling blijkt goud waard te zijn. De eerste, en voorlopig laatste, Europacup 1 winst in de historie van PSV is voor een belangrijk deel te danken aan dit glorieuze moment van Edward Linskens.

Net wel of net niet?

Het vervolg van Linskens' loopbaan kenmerkt zich door ups en down. Bij PSV is hij geregeld 12e man. Hij maakt zijn minuten, maar wordt nooit vaste waarde. Omdat het niet in zijn aard ligt om te zeuren, laat hij toe dat trainer na trainer hem als reserve gebruikt. Hij speelt in tien seizoenen bij PSV een kleine 180 competitiewedstrijden. Geen hoog gemiddelde, maar de waardering is er altijd geweest. Men vindt hem een nuttige kracht en in de periode waarin Romario faam maakt, wordt Linskens zelfs dé waterdrager van de topschutter genoemd. Hij doet een stap terug naar NAC, proeft nog even aan een buitenlands avontuur bij het Belgische Lokeren en bouwt af bij VVV Venlo. Het Nederlands Elftal haalt hij net niet.

Leven na het voetbal...

Bescheiden als hij is, neemt hij de baan aan als uitbater van de FanClub van PSV. Met liefde verkoopt hij shirtjes en sleutelhangers van zijn club. Hij verschijnt niet op TV en jaar na jaar zijn er minder mensen die hem herkennen op straat. Langzaam verdwijnt hij in schaduw van de nieuwe sterren van PSV. De kinderen die een shirtje van Ronaldo, Nilis of Van Nistelrooij komen halen weten niet dat de man aan de andere kant van de toonbank zo'n belangrijke bijdrage leverde aan het enige grote succes van de club. Het is typerend voor de man Linskens. Altijd tevreden geweest met een rol in de schaduw. Wars van sterallures komt hij nooit in de verleiding naast zijn schoenen te gaan lopen.

En toch doet zijn naam bij vele voelballiefhebbers nog een belletje rinkelen. Twintig jaar na dato is er nog altijd veel waardering voor het knulletje dat op 6 april '88 Real Madrid pijnlijk met de neus op de feiten drukte. Roem is vergankelijk, maar Linskens' prestatie is monumentaal geworden. De goal wordt nog altijd vele duizenden malen bekeken op YouTube.