Geschiedenis van het voetbal: Amateurisme

De geschiedenis van het voetbal is in te delen in vier perioden. De tweede periode is de periode van het amateurisme. Dit is de periode waarin deze spelregels zich langzaamaan ontwikkelden tot de huidige spelregels. Deze periode loopt tot het jaartal 1887, het jaar waarin in Engeland de Football Association werd opgericht. In navolging hiervan werden de eerste competities georganiseerd. In 1887 richtten in Londen elf clubs de Football Association (FA) op. In 1888 werd in Manchester de eerste voetbalcompetitie georganiseerd. In Manchester werd besloten dat het jaar daarop twaalf clubs (Accrington, Aston Villa, Blackborn Rovers, Bolton, Burnley, Derby County, Everton, Notts County, Preston North End, Stoke City, West Bromwich Albion en Wolverhampton Wanderers) de English Football League zouden gaan vormen. Dit zou de eerste reguliere voetbalcompetitie ter wereld worden.

De eerste vedettes in het voetbal

Het voetbal kende ook vrij vlug zijn vedetten. Bekenden in die periode waren: Goodall, een intellectuele gentleman, Bloomer, een onweerstaanbare doelschutter, Needham, een onvermoeibare vleugelspeler en Smith, een Schot die voor het doel van de tegenstander de grootste verwarring kon scheppen. De clubs wedijverden onder elkaar om die topspelers in hun rangen te krijgen en waren bereid een zeer hoge prijs voor hun inlijving te betalen. De Football League wilde het opbieden tegengaan en verbood de clubs hun spelers meer dan vier pond per week te betalen.

Verbeterde spelregels in het voetbal

Vertegenwoordigers van de vier Britse naties stichtten in 1886 de International Board, een commissie die zich tot op heden exclusief bezig houdt met de opstelling en wijziging van de spelregels van het voetbal. Tussen 1896 en 1899 kwam men tot het vormen van teams met 11 spelers en een speeltijd van negentig minuten. Ook werden de afmetingen van het veld bepaald zoals ze momenteel nog steeds zijn. In 1903 werd het veld uitgebreid met een middellijn en een strafschopgebied. In 1925 werd de buitenspelregel ingevoerd. Doel was om het voetbal aantrekkelijker te maken. Langzaamaan kreeg het voetbal de huidige vorm.

De eerste voetbalschoen

Hand in hand met de professionalisering van het voetbal ging de ontwikkeling van de kleding en de schoenen. De kleding volgde met name de trend van de tijd. Zo was het in de jaren ’30 heel normaal om met grote broeken aan te treden. Vanaf half jaren ’60 speelde vrijwel iedereen in ultrakorte broeken.

De eerste echte, puur voor voetbal ontworpen schoen werd in het begin van de twintigste eeuw geïntroduceerd. De meeste spelers speelden destijds nog op hoge, zware schoenen, deze schoenen waren voorzien van een extra leerstrook. Deze leerstrook werd later vervangen door noppen, deze noppen werden in de zool gedrukt of geslagen. Adidas was de voorloper wat betreft voetbalschoenen. In 1929 produceert Adidas zijn eerste voetbalschoen met drie strepen erop. Langzamerhand gingen steeds meer merken voetbalschoenen produceren. Rond 1950 werd de voetbalschoen aanmerkelijk lichter door het gebruik van synthetische materialen. Noppen werden gemaakt van rubber. Rond het eind van de jaren vijftig werd de voetbalschoen ook lager. Plastic werd meer en meer gebruikt voor de zool terwijl kangoeroeleer in de mode raakte voor het bovenstuk. Rond het eind van de jaren zestig verscheen de schoen waarvan zool en noppen in een stuk werd gegoten uit synthetische materialen. Dit was een simpel alternatief voor de oude schroefnop.

De eerste echte voetbal

Rond 1900 ontstond er een voetbal uit zwaar bruin leer. Deze had de vervelende eigenschap dat het nogal in gewicht toenam in natte omstandigheden. Rond 1950 werd het leer geverfd om waterabsorptie tegen te gaan. Al snel verschenen de eerste witte voetballen op de velden. Tijdens het WK van 1986 in Mexico werd voor het eerst een polyurethaan voetbal gebruikt. Door deze synthetische vervanger van leer werd de voetbal lichter, sneller en minder gevoelig voor vocht.