InfoNu.nl > Sport > Voetbal > EK-voetbal geschiedenis Duitsland

EK-voetbal geschiedenis Duitsland

Die Mannschaft is één van de topfavorieten voor de EK-titel in 2012. Het Duitse voetbalelftal, dat tijdens het moment van schrijven de 3e stek op de mondiale ranglijst bekleedt, kent een rijke geschiedenis. De drievoudig Europees Kampioen bindt tijdens het Europees Kampioenschap 2012 te Polen en Oekraïne de strijd aan met Nederland, Portugal en Denemarken in een poging de groepsfase te overleven.

EK-debuut Duitsland

Het eerste optreden van het Duitse elftal (West-Duitsland) op het Europees Kampioenschap vond in 1972 plaats in België; vier jaar eerder bleek de kwalificatieronde een onoverkomelijke horde. In een groep met Joegoslavië en Albanië bleek een tweede plaats niet genoeg om de kwartfinales te bereiken die deelname aan het hoofdtoernooi mogelijk zouden kunnen maken. In 1972 zou het echter anders lopen. De kwalificatieprocedure werkte in die tijd anders dan tegenwoordig.

Toentertijd streden tweeëndertig landen in pouleverband (acht poules met vier landen) om een plaats in de kwartfinale, de laatste fase voor het hoofdtoernooi. De acht groepswinnaars bereikten de kwartfinale, waarna dubbele confrontaties (thuis en uit) tussen twee ploegen elk vier winnaars opleverden die zodoende de eindronde bereikten. Nadat West-Duitsland in de kwalificatiepoule van 1972 Polen, Turkije en Albanië achter zich liet, stond enkel een dubbele confrontatie met Engeland een Duits debuut op het Europees Kampioenschap nog in de weg.

Groep 8

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1West-Duitsland642010102
2Polen62226106
3Turkije62135513
4Albanië6114359

De eerste wedstrijd werd gespeeld in het legendarische Wembley-stadion. Op 29 april 1972 sloeg Duitsland haar eerste slag door in een volgepakt Wembley met 3-1 te zegevieren. Nadat Hoeness de Duitsers in de 26e minuut op een voorsprong had gezet, trok de Engelsman Lee in de 77e minuut de stand gelijk. Twee treffers van respectievelijk Netzer en Müller volstonden voor de zege. Een 0-0 gelijkspel twee weken later in het Olympiastadion te Berlijn bezegelde het lot van de Engelsen en leidde ertoe dat West-Duitsland mocht debuteren op een Europees Kampioenschap.

Aan de eindronde in België namen vier landen deel: West-Duitsland, organisator België, Hongarije en de Sovjet-Unie. Op 14 juni bond thuisland België de strijd aan met West-Duitsland in het Bosuilstadion te Antwerpen (district Deurne). In een wedstrijd voor ruim vijfenvijftigduizend toeschouwers wisten de Duitsers een 2-1 overwinning uit het vuur te slepen. Nadat topspits Gerd Müller West-Duitsland met twee goals aan een riante voorsprong had geholpen, was de aansluitingstreffer van Odilon Polleunis slechts voor de statistieken. De overwinning bezorgde de Duitsers een finaleplaats waarin een tegenstander uit het Oosten wachtte: de Sovjet-Unie. De finale vond plaats in het Heyzelstadion (tegenwoordig Koning Boudewijnstadion) te Brussel.

In een eenzijdige eindstrijd, waarin de eindscore binnen het uur werd bereikt, liet West-Duitsland weinig heel van de aspiraties van haar opponent. Via goals van Müller (27e en 58e minuut) – die zich met vier goals tot topschutter van het toernooi zou laten kronen - en Wimmer (52e minuut) sleepten de Duitsers de felbegeerde trofee in de wacht.

Halve finaleFinale
België - West Duitsland 1-2West-Duitsland - Sovjet-Unie 3-0

EK-selectie West-Duitsland 1972

Doel
  • Sepp Maier
  • Wolfgang Kleff

Verdediging
  • Franz Beckenbauer
  • Michael Bella
  • Horst-Dieter Höttges
  • Hans-Georg Schwarzenbeck
  • Berti Vogts

Middenveld
  • Rainer Bonhof
  • Uli Hoeness
  • Horst Köppel
  • Günter Netzer

Aanval
  • Jürgen Grabowski
  • Jupp Heynckes
  • Erwin Kremers
  • Hannes Löhr
  • Gerd Müller
  • Herbert Wimmer

Coach:
  • Helmut Schön

EK-1976

Tijdens de kwalificatieronde voor het EK 1976 belandde West-Duitsland in een poule met Griekenland, Malta en Bulgarije. De titelhouder bleef in de race voor prolongatie van de titel door de groep te winnen.

Groep 8

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1West-Duitsland63309144
2Griekenland62317129
3Bulgarije62226127
4Malta61052220

Een dubbele confrontatie met Spanje moest uitmaken of de Duitsers hun trofee zouden kunnen verdedigen op de eindronde. Op vierentwintig april 1976 hield Duitsland stand in het Vicente Calderonstadion in de eerste onderlinge wedstrijd. Een doelpunt van Erich Beer in de 60e minuut maakte de vroege openingstreffer van Santillana (21e minuut) ongedaan. Een kleine maand later viel de beslissing in het Olympiastadion. Met een 2-0 overwinning door goals van Uli Hoeness(17e minuut) en Klaus Topmöller(43e minuut) verzekerde West-Duitsland zich van het eindtoernooi.

De eindronde werd dit keer gehouden in Joegoslavië. De vier deelnemende landen waren West-Duitsland, Nederland, Joegoslavië en Tsjechoslowakije. Wederom lootte West-Duitsland het thuisland. In het Rode Ster-stadion in Belgrado sleepten onze Oosterburen op 17 juni 1976 een zwaarbevochten 4-2 overwinning uit het vuur. Een verlenging bleek noodzakelijk om een winnaar aan te wijzen. Nadat Danilo Popivoda en Dragan Džajic de thuisploeg binnen het halfuur aan een 2-0 voorsprong hadden geholpen, trokken Heinz Flohe en Dieter Müller de stand gelijk. Na negentig minuten prijkte er een 2-2 gelijkspel op het scorebord en diende een verlenging uit te maken wie zich naar de finale zou begeven. Twee goals van Müller(115e en 119e minuut) maakten aan alle twijfels een eind. Voor de tweede keer op rij stond West-Duitsland in de EK-finale.

Op 20 juni 1976 stond de finale op het programma in het Rode Ster-stadion in Belgrado. Tsjechoslowakije was ditmaal de tegenstander. In een volgepakte arena maakten de twee kemphanen er een ware slijtageslag van. Binnen vijfentwintig minuten namen de Tsjechoslowaken een ogenschijnlijk comfortabele voorsprong. Ján Švehlík en Karol Dobiaš bezorgden de ploeg een marge van twee doelpunten. De Duitsers verkochten hun huid echter duur en maakten al in de 28e minuut de belangrijke aansluitingstreffer. Het daaropvolgende uur vielen er geen treffers in de bloedstollende eindstrijd, totdat Bernd Hölzenbein –destijds speler bij Eintracht Frankfurt – één minuut voor tijd de gelijkmaker liet noteren. Miljoenen voetballiefhebbers maakten zich op voor een verlenging. Ondanks enkele kansen over en weer, viel hierin geen beslissing. Penalty’s zouden gaan bepalen wie zich Europees Kampioen mocht noemen. Beide ploegen schoten hun eerste drie pogingen raak. Nadat Ladislav Jurkemik de Tsjechoslowaken op een 4-3 voorsprong had geschoten, was Uli Hoeness voor de Duitsers aan de beurt. Deze schoot echter over, waarna Antonín Panenka de kans kreeg zijn ploeg aan de Europese Titel te helpen. Zijn missie slaagde (met een inmiddels legendarische penalty, Panenka stifte de bal subtiel richting het midden van het doel,voorbijgaand aan de reeds naar zijn linkerkant duikende tegenstander Sepp Maier) en de Duitsers waren hun titel kwijt.

Halve finaleFinale
Joegoslavië - West-Duitsland 2-4 na verlengingTsjecho-Slowakije - West-Duitsland 2-2 wns (5-3)

EK-selectie West-Duitsland 1976

Doel
  • Sepp Maier
  • Rudi Kargus

Verdediging
  • Berti Vogts
  • Bernard Dietz
  • Hans-Georg Schwarzenbeck
  • Franz Beckenbauer
  • Peter Nogly
  • Manfred Kaltz

Middenveld
  • Rainer Bonhof
  • Uli Hoeness
  • Erich Beer
  • Dietmar Danner
  • Hans Bongartz
  • Heinz Flohe

Aanval
  • Bernd Hölzenbein
  • Ronald Worm
  • Dieter Müller
  • Herbert Wimmer

Coach:
  • Helmut Schön

EK-1980

De kwalificatieronde voor het EK 1980 was anders van opzet dan de cycli ervoor.

Eenendertig teams, verdeeld over zeven groepen (drie poules met vijf landen en vier poules met vier landen) streden om een felbegeerd kwalificatieticket. De zeven groepswinnaars gingen rechtstreeks naar het eindtoernooi in Italië, waarvoor het gastland als organisator automatisch geplaatst was. West-Duitsland belandde in een groep met Turkije, Wales en Malta. De Duitsers werden zonder problemen groepswinnaar en gingen voor de derde maal op rij naar het Europees Kampioenschap.

Groep 7

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1West-Duitsland642010171
2Turkije6312744
3Wales63036118
4Malta60151221

Ditmaal namen acht landen deel aan het kampioenschap. De volgende landen deden een gooi naar de prestigieuze titel: Italië, West-Duitsland, Nederland, Spanje, Engeland, Griekenland, Tsjechoslowakije en België. Deze naties werden verdeeld over twee groepen van vier. Duitsland nam deel aan groep A, verder bestaand uit Tsjechoslowakije, Nederland en Griekenland. De eerste wedstrijd op 11 juni, gespeeld in het Stadio Olimpico te Rome, resulteerde in een 1-0 overwinning voor de Duitsers tegen de deelnemers uit Tsjechoslowakije. Een goal van Karl-Heinz Rummenigge(57e minuut) voltrok het vonnis over de dapper strijdende Tsjecho-Slowaken. Duitslands tweede wedstrijd vond plaats in het Stadio San Paolo te Napels. Ditmaal was Nederland de tegenstander. In een mooie clash op 14 juni trok West-Duitsland aan het langste eind door een 3-2 overwinning uit het vuur te slepen. Drie doelpunten van Klaus Allofs (20e, 60e en 65e minuut) waren teveel van het goede voor de Nederlanders, die nog wel de aansluiting wisten te vinden via goals van Johnny Rep (79e minuut) en Willy van de Kerkhof (85e minuut). De laatste tegenstander in de groep, Griekenland, werd professioneel op 0-0 gehouden, waardoor de Duitsers zich voor de finale plaatsten. De tegenstander in de eindstrijd zou België worden.

De Belgen waren aan een ijzersterk toernooi bezig. In een bloedstollende poule met Spanje, Engeland en thuisland Italië was het uiteindelijk België dat er met de buit vandoor ging. De finale in het Stadio Olimpico in Rome voltrok zich voor het oog van bijna achtenveertigduizend toeschouwers. De Duitsers begonnen voortvarend aan de wedstrijd en stonden na tien minuten al aan de goede kant van het scorebord door een treffer van Horst Hrubesch. Nadat de Belg René Vandereycken de stand een kwartier voor tijd gelijk trok door een penalty te verzilveren, kwam alles aan op het laatste gedeelte van de partij. Vlak voor tijd viel de bevrijdende treffer voor de West- Duitsers door wederom Horst Hrubesch(88e minuut). West-Duitsland had haar titel terug.

Finale
België - West-Duitsland 1-2

EK-selectie West-Duitsland 1980

Doel
  • Harald Schumacher
  • Walter Junghans
  • Eike Immel

Verdediging
  • Hans-Peter Briegel
  • Bernhard Cullmann
  • Karlheinz Förster
  • Bernard Dietz
  • Bernd Förster
  • Herbert Zimmerman
  • Manfred Kaltz

Middenveld
  • Bernd Schuster
  • Hansi Müller
  • Caspar Memering
  • Rainer Bonhof
  • Felix Magath
  • Uli Stieleke
  • Calle Del’Haye
  • Lothar Matthäus
  • Miroslav Votava

Aanval
  • Karl-Heinz Rummenigge
  • Horst Hrubesch
  • Klaus Allofs

Coach:
  • Jupp Derwall

EK-1984

Tijdens deze kwalificatiecyclus werden tweeëndertig naties verdeeld over zeven groepen (vier poules met vijf landen en drie poules met vier landen). De Duitsers vormden samen met Noord-Ierland, Turkije, Albanië en Oostenrijk groep zes.

Na afloop van de laatste wedstrijd vond West-Duitsland Noord-Ierland naast zich aan kop. Een beter doelsaldo van de Duitsers gaf echter de doorslag. Titelhouder West-Duitsland ging zodoende door naar het eindtoernooi.

Groep 6

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1West-Duitsland851211155
2Noord-Ierland85121185
3Oostenrijk841391510
4Turkije83147816
5Albanië80262414

Het EK 1984, gehouden in Frankrijk, werd gespeeld tussen België, Denemarken, West-Duitsland, Joegoslavië, Roemenië, Spanje, Portugal en uiteraard gastland Frankrijk. West-Duitsland kwam terecht in poule B tussen de landen Spanje, Portugal en Roemenië. De bekerhouder begon het toernooi op 14 juni met een wedstrijd tegen Portugal in het Stade de la Meinau in Straatsburg. Een doelpuntloos gelijkspel bleek een matig begin voor onze Oosterburen. De volgende wedstrijd op 17 juni tegen Roemenië moest eigenlijk gewonnen worden om een riant uitzicht op de knock-out fase te houden. Nadat Rudi Völler Die Mannschaft na vijfentwintig minuten op een 1-0 voorsprong had gezet, trok de Roemeen Marcel Coras de stand in de zesenveertigste minuut gelijk. Een goal in zesenzestigste minuut van wederom Rudi Völler bezorgde West-Duitsland de broodnodige overwinning. De laatste poulewedstrijd op 20 juni tegen Spanje moest duidelijk maken of de bekerhouder zijn titel kon behouden. In een bomvol Parc des Princes in Parijs bleef het lange tijd 0-0, totdat tot ontsteltenis van de West-Duitsers Antonio Maceda in de laatste minuut de trekker overhaalt. Titelverdediger West-Duitsland eindigde als derde in de poule en was daarmee uitgeschakeld.

EK-selectie West-Duitsland 1984

Doel
  • Harald Schumacher
  • Dieter Burdenski
  • Helmut Roleder

Verdediging
  • Hans-Peter Briegel
  • Gerd Strack
  • Karlheinz Förster
  • Bernd Förster
  • Andreas Brehme
  • Uli Stielike
  • Guido Buchwald

Middenveld
  • Wolfgang Rollf
  • Norbert Meier
  • Lothar Matthäus
  • Ralf Falkenmayer
  • Hans-Günter Bruns
  • Pierre Littbarski
  • Rudolf Bommer

Aanval
  • Klaus Allofs
  • Rudi Völler
  • Karl-Heinz Rummenigge

Coach:
  • Jupp Derwall

EK-1988

Het EK 1988 werd gehouden in West-Duitsland en dus waren de West-Duitsers automatisch geplaatst.

Acht landen streden om de titel: gastheer West-Duitsland, Sovjet-Unie, Spanje, Denemarken, Engeland, Italië, Nederland en Ierland. Het thuisland vormde samen met Italië, Spanje en Denemarken Groep A. Op 10 juni vond de openingswedstrijd plaats in het Rheinstadion in Düsseldorf. De op revanche beluste West-Duitsers speelden 1-1 tegen de Italianen, die door een goal van Roberto Mancini in de 55e minuut op voorsprong waren gekomen. Andreas Brehme trok drie minuten later de stand gelijk. Op 14 juni stond de volgende wedstrijd op het programma in het Parkstadion in Gelsenkirchen. Voor bijna vijfenzestigduizend toeschouwers won West-Duitsland met 2-0 van Denemarken. Doelpunten van Jürgen Klinsmann(10e minuut) en Olaf Thon(85e minuut) bezorgden onze Oosterburen de zege.

Het laatste groepsduel vond plaats op 17 juni in het Olympiastadion in München; een pikant duel met de Spanjaarden stond op het programma. De West-Duitsers waren het vorige EK-toernooi nog niet vergeten en gooiden alles uit de kast om wraak te nemen voor de pijnlijke nederlaag van vier jaar geleden. Twee treffers van Rudi Völler in de 29e en 51e minuut verzekerden de Duitsers van groepswinst en zorgden ervoor dat de Spanjaarden hun koffers konden pakken.

Op 21 juni stond de halve finale op het programma in het Volksparkstadion in Hamburg. Het Nederland van Marco van Basten en Ruud Gullit was hierin de tegenstander. Tot afgrijzen van duizenden thuissupporters gingen de gasten uit Nederland met de overwinning aan de haal. Ronald Koeman(74e minuut, penalty) en Marco van Basten (88e minuut) maakten de openingstreffer van Lothar Matthäus (55e minuut) ongedaan. West-Duitsland was uitgeschakeld en slaagde er niet in het thuisvoordeel te verzilveren. Nederland zou later voor het eerst in de geschiedenis Europees Kampioen worden.

Halve finale
West-Duitsland - Nederland 1-2

EK-selectie West-Duitsland 1988

Doel
  • Eike Immel
  • Bodo Illgner

Verdediging
  • Guido Buchwald
  • Andreas Brehme
  • Jürgen Kohler
  • Matthias Herget
  • Uli Borowka
  • Thomas Berthold
  • Hans Pflügler
  • Gunnar Sauer

Middenveld
  • Pierre Littbarski
  • Lothar Matthäus
  • Olaf Thon
  • Wolfram Wuttke
  • Hans Dorfner
  • Wolfgang Rolff

Aanval
  • Rudi Völler
  • Frank Mill
  • Dieter Eckstein
  • Jürgen Klinsmann

Coach:
  • Franz Beckenbauer

EK-1992

In deze kwalificatiecyclus, bestaande uit vijf poules met vijf landen en twee poules met vier landen, belandde Duitsland (inmiddels waren Oost- en West-Duitsland herenigd) in een groep met België, Wales en Luxemburg. Relatief eenvoudig plaatsten de Duitsers zich als groepswinnaar.

Groep 5

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkspelVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1Duitsland650110134
2Wales6411986
3België6213576
4Luxemburg60060214

Het EK 1992 werd gehouden in Zweden. Naast het gastland streden Duitsland, Schotland, Nederland, Engeland, Frankrijk, Denemarken (zij vervingen Joegoslavië, uitgesloten van deelname, op het laatste moment) en het Voetbalelftal van Gemenebest van Onafhankelijke Staten ( als opvolger van de uiteengevallen Sovjet-Unie). Het verenigde Duitsland kwam samen met Nederland, GOS en Schotland in Groep B terecht. Hun openingsduel tegen het GOS op 12 juni eindigde in een 1-1 gelijkspel. Goals van Igor Dobrovolski (GOS, 64e minuut)en Thomas Hässler (D, 90e minuut) belandden op het scorebord.

De volgende wedstrijd tegen Schotland werd wederom in het Idrottsparken-stadion te Norrköping gespeeld. Op 15 juni wonnen de Duitsers met 2-0 door doelpunten van Karl-Heinz Riedle(29e minuut) en Stefan Effenberg(47e minuut). Ondanks een 3-1 nederlaag tegen Nederland drie dagen later( goals van Rijkaard in de 2e minuut, Rob Witschge in de 15e minuut, Jürgen Klinsmann in de 53e minuut en ten slotte Dennis Bergkamp in de 72e minuut), plaatste Duitsland zich als tweede in de poule voor de knock-outfase. Hierin namen onze Oosterburen het op tegen gastland Zweden. In een zenuwslopende wedstrijd in Solna pakte Duitsland de overwinning. Na negentig minuten prijkte er een 2-3 overwinning op het scorebord door goals van Thomas Hässler(D, 11e minuut), Karl-Heinz Riedle(D, 59e minuut en 88e minuut), Per Brolin(Z, 64e minuut) en Kennet Andersson(Z, in de 89e minuut). Voor het eerst sinds 1980 stond Duitsland weer in een EK-finale. De tegenstander in dit slotstuk was Denemarken. De Scandinaviërs verbaasden vriend en vijand door de finale te bereiken en de verbazing werd alleen maar groter toen ook huizenhoog favoriet Duitsland werd verslagen. John Jensen zette de Denen in de 19e minuut op voorsprong, waarna Kim Vilfort in de 79e minuut de marge vergrootte. Duitsland was niet meer in staat iets terug te doen en verliet met lege handen het Ullevi-stadion in Göteborg.

Halve finaleFinale
Zweden - Duitsland 2-3Denemarken - Duitsland 2-0

EK-selectie Duitsland 1992

Doel
  • Bodo Illgner
  • Andreas Köpke

Verdediging
  • Stefan Reuter
  • Andreas Brehme
  • Jürgen Kohler
  • Manfred Binz
  • Guido Buchwald
  • Thomas Helmer
  • Michael Frontzeck
  • Michael Schulz
  • Christian Wörns

Middenveld
  • Andreas Möller
  • Thomas Hässler
  • Thomas Doll
  • Matthias Sammer
  • Stefan Effenberg

Aanval
  • Rudi Völler
  • Karl-Heinz Riedle
  • Andreas Thom
  • Jürgen Klinsmann

Coach:
  • Berti Vogts

EK-1996

In de kwalificatieronde voor het EK 1996 streden 47 ploegen in acht poules (zeven groepen van zes ploegen en één groep van vijf ploegen) om de tickets voor het kampioenschap. De acht groepswinnaar plaatsten zich samen met de zes beste nummers-2 rechtstreeks, terwijl de twee andere nummers-2 in een onderling duel zouden gaan uitmaken, wie er rechtstreeks naar het eindtoernooi in Engeland zou mogen afreizen. Duitsland kwam samen met Bulgarije, Georgië, Moldavië, Albanië en Wales uit de koker en maakte deel uit van groep zeven. Enkel van Bulgarije had men iets te duchten en zonder al te veel kleerscheuren bereikten de Duitsers als groepswinnaar het eindtoernooi.

Groep 7

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1Duitsland10811252710
2Bulgarije10712222410
3Georgië10505151413
4Moldavië1030791127
5Albanië1022681016
6Wales102268919

De volgende landen namen deel aan het EK 1996: Duitsland, Nederland, Portugal, Roemenië, Rusland, Schotland, Spanje, Zwitserland, Turkije, Italië, Frankrijk, Engeland, Denemarken, Tsjechië, Kroatië en Bulgarije. Duitsland werd in Groep C geplaatst samen met Tsjechië, Italië en Rusland. Op 9 juni betraden Duitsland en Tsjechië het befaamde gras van Old Trafford in Manchester. Christian Ziege (26e minuut) en Andreas Möller (32e minuut) maakten de goals voor onze Oosterburen, die hiermee een 2-0 overwinning uit het vuur sleepten. Een week later werd ook Rusland het slachtoffer van de Duitse dadendrang en zorgden goals van Matthias Sammer (56e minuut) en Jürgen Klinsmann (77e en 90e minuut) voor een ruime 3-0 overwinning. De knock-outfase lag binnen handbereik en via een 0-0 gelijkspel tegen de Italianen gingen de Duitsers door naar de kwartfinale, waarin Kroatië wachtte. Die Mannschaft maakte haar favorietenrol waar en zegevierde met 2-1 over de taaie Kroaten. Nadat Jürgen Klinsmann de favoriet via de penaltystip(20e minuut) de voorsprong had bezorgd, maakte Matthias Sammer (59e minuut) de gelijkmaker van Davor Šuker (51e minuut) ongedaan. Net als vier jaar eerder bereikte Duitsland de halve finales. Tegenstander in deze partij was thuisland Engeland, dat in een volgepakt Wembley de strijd aanbond met haar aartsrivaal. Alan Shearer bracht de thuissupporters al binnen 3 minuten in extase, door met een rake kopstoot de 1-0 op het scorebord te brengen. Lang konden de Engelsen echter niet genieten van de marge, want een dikke tien minuten later lag de gelijkmaker al in het net. Stefan Kuntz haalde in de 16e minuut de trekker over. De rest van de wedstrijd hielden de keepers hun doel droog en nadat deverlenging geen soelaas had geboden, waren de kemphanen op strafschoppen aangewezen. Beide landen benutten hun eerste vijf penalty’s. Ook Duitslands zesde penalty werd benut door middenvelder Andreas Möller. Vervolgens was het aan Gareth Southgate om de stand weer gelijk te trekken. Deze faalde echter, waardoor keeper Andreas Köpke zich de held van de dag mocht noemen en Duitsland doorging naar de finale.

De eindstrijd ging tussen Duitsland en Tsjechië. De Tsjechen, voor aanvang van het toernooi niet tot de favorieten gerekend, maakten een subliem toernooi door. Na eerder al Portugal en Frankrijk naar huis te hebben gestuurd, leken de Tsjechen op voorhand niet onder te doen voor de Duitsers. Het werd een bloedstollende finale in het Wembley Stadion in Londen, waarin Tsjechië na negenenvijftig minuten op een voorsprong kwam door een penalty van Patrik Berger. Die Mannschaft beet echter fel van zich af en scoorde via Oliver Bierhoff de zo broodnodige gelijkmaker (73e minuut). Nadat in de reguliere speeltijd geen goals meer werden gemaakt, was minstens een verlenging noodzakelijk. Penalty’s bleken echter overbodig toen de Tsjechische doelman een schot van wederom Bierhoff niet onder controle kon krijgen en de bal het doel in verdween. Duitsland was net als in 1972 en 1980 Europa’s beste.

KwartfinaleHalve finaleFinale
Duitsland - Kroatië 2-1Duitsland - Engeland 1-1 wns ( 6-5)Duitsland - Tsjechië 2-1

EK-selectie Duitsland 1996

Doel
  • Andreas Köpke
  • Oliver Kahn
  • Oliver Reck

Verdediging
  • Stefan Reuter
  • Thomas Helmer
  • Matthias Sammer
  • Markus Babbel
  • Jürgen Kohler
  • René Schneider

Middenveld
  • Marco Bode
  • Steffen Freund
  • Andreas Möller
  • Mehmet Scholl
  • Thomas Hässler
  • Mario Basler
  • Christian Ziege
  • Thomas Strunz
  • Dieter Eilts
  • Jens Todt

Aanval
  • Fredi Bobic
  • Stefan Kuntz
  • Jürgen Klinsmann
  • Oliver Bierhoff

Coach:
  • Berti Vogts

EK-2000

In de kwalificatieronde werden negenenveertig landen verdeeld over negen groepen.

De negen groepswinnaars plaatsten zich direct voor het eindtoernooi in Nederland en België – samen met de beste nummer 2, gerekend over alle groepen -, terwijl de overige acht nummers-2 in play-offs uit moesten maken, wie er alsnog naar het EK zou gaan. Duitsland kwam in een kleine groep terecht met Turkije, Finland, Noord-Ierland en Moldavië. De enige ploeg die het de Duitsers moeilijk maakte was Turkije, maar ondanks de inspanningen van laatstgenoemde ging Die Mannschaft met de groepswinst en dus directe kwalificatie aan de haal.

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkspelVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1Duitsland861119204
2Turkije852117156
3Finland8314101313
4Noord-Ierland81255419
5Moldavië80444717

Op het EK 2000 streden de volgende landen om de Europese bokaal: thuislanden België en Nederland, Noorwegen, Portugal, Joegoslavië, Turkije, Zweden, Spanje, Slovenië, Roemenië, Italië, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Denemarken en Tsjechië. De Duitsers moesten in Groep A samen met Engeland, Portugal en Roemenië uitmaken wie zich zouden plaatsen voor de knock-outfase. Die Mannschaft ving het toernooi aan tegen de Roemenen. Onder leiding van coach Erich Ribbeck eindigde de wedstrijd in een teleurstellend 1-1 gelijkspel. Goals van Viorel Moldovan (5e minuut) en Mehmet Scholl(28e minuut) bepaalden de score. De volgende wedstrijd was een reprise van de halve finale uit 1996. Een confrontatie met grootmacht Engeland stond op de agenda. Op 17 juni in het stadion te Charleroi, nam Engeland wraak voor de uitschakeling vier jaar eerder in eigen land. Alan Shearer maakte in de 53e minuut van de wedstrijd de beslissende treffer. Dit betekende dat de Duitsers na twee wedstrijden slechts één punt hadden verzameld en dat de volgende wedstrijd tegen Portugal dus gewonnen móest worden. Deze missie faalde echter jammerlijk en Die Mannschaft verliet gedesillusioneerd De Kuip na een ruime 3-0 nederlaag tegen Portugal. Sérgio Conceição werd de beul van de Duitsers door alle treffers voor zijn rekening te nemen(35e,54e en 71e minuut). De groepsfase bleek in het jaar 2000 dientengevolge het eindstation voor titelverdediger Duitsland.

EK-selectie Duitsland 2000

Doel
  • Oliver Kahn
  • Jens Lehmann
  • Hans-Jörg Butt

Verdediging
  • Markus Babbel
  • Marko Rehmer
  • Thomas Linke
  • Jens Nowotny
  • Lothar Matthäus

Middenveld
  • Marco Bode
  • Mehmet Scholl
  • Thomas Hässler
  • Michael Ballack
  • Dietmar Hamann
  • Dariusz Wosz
  • Jens Jeremies
  • Christian Ziege
  • Sebastian Deisler
  • Carsten Ramelow

Aanval
  • Ulf Kirsten
  • Paulo Rink
  • Carsten Jancker
  • Oliver Bierhoff

Coach:
  • Erich Ribbeck

EK-2004

Vijftig teams verdeeld over tien poules(tien groepen van vijf ploegen) mochten uitmaken wie zich zou plaatsen voor het EK in Portugal. Duitsland werd deelnemer in groep vijf, samen met Schotland, IJsland, Litouwen en de Faeröer Eilanden. Zonder te verliezen sleepten onze Oosterburen de groepswinst in de wacht. Schotland en IJsland konden nog enigszins in het spoor van de Duitse grootmacht blijven, maar bleven steken op respectievelijk vier en vijf punten.

Groep 5

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkspelVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1Duitsland853018134
2Schotland842214128
3IJsland841313119
4Litouwen831410711
5Faeröer Eilanden80171718

De deelnemers van het EK 2004 waren organisator Portugal, Rusland, Spanje, Nederland, Letland, Italië, Zweden, Zwitserland, Griekenland, Duitsland, Bulgarije, Kroatië, Tsjechië, Denemarken, Engeland en Frankrijk.

Het lot koppelde Duitsland aan Nederland, Letland en Tsjechië in Groep D. De openingswedstrijd van Duitsland werd uitgevochten met Nederland. In een spannende wedstrijd op 15 juni hielden de twee ploegen elkaar in balans met een 1-1 gelijkspel door goals van Torsten Frings(30e minuut) en Ruud van Nistelrooij(81e minuut). Vier dagen later traden de Duitsers aan tegen zwakke broeder Letland. Tot verdriet van de Duitse ploeg konden ze de Letten niet van zich afschudden; verder dan een bloedeloze 0-0 kwam de ploeg niet. Dezelfde situatie als vier jaar eerder drong zich op.

Duitsland stond na twee wedstrijden met één schampel punt in handen en moest de laatste wedstrijd winnen om kans te maken op de kwartfinales. De beslissingswedstrijd werd nog goed begonnen en binnen dik twintig minuten stond het 1-0 via een goal van middenvelder Michael Ballack. Binnen het half uur trok Marek Heinz namens Tsjechië de stand echter gelijk en sloop er twijfel in de Duitse ploeg. Om alles nog erger te maken, scoorde Milan Baros een klein kwartier voor tijd de 2-1 voor de al geplaatste Tsjechen. Hiermee raakte de knock-outfase definitief uit zicht voor Die Mannschaft. Wederom viel een vroegtijdige uitschakeling hen ten deel.

EK-selectie 2004 Duitsland

Doel
  • Oliver Kahn
  • Jens Lehmann
  • Timo Hildebrand

Verdediging
  • Andreas Hinkel
  • Arne Friedrich
  • Christian Wörns
  • Jens Nowotny
  • Frank Baumann
  • Christian Ziege
  • Philipp Lahm

Middenveld
  • Bastian Schweinsteiger
  • Dietmar Hamann
  • Michael Ballack
  • Sebastian Kehl
  • Jens Jeremies
  • Fabian Ernst
  • Bernd Schneider
  • Torsten Frings

Aanval
  • Fredi Bobic
  • Kevin Kuranyi
  • Miroslav Klose
  • Thomas Brdaric
  • Lukas Podolski

Coach:
  • Rudi Völler

EK-2008

Het laatste tot nu toe gespeelde EK vond plaats in 2008 in Oostenrijk en Zwitserland. Vijftig ploegen werden verdeeld over zeven poules(zes groepen van zeven en één groep van acht ploegen). Duitsland kwam samen met Tsjechië, Ierland, Slowakije, Wales, Cyprus en San Marino in Groep D terecht. In tegenstelling tot de vorige kwalificatierondes werden er dit keer geen play-offs meer gespeeld tussen de nummers-2. Zowel de nummer-1 als nummer-2 van iedere groep plaatste zich rechtstreeks voor de eindronde. Duitsland maakte dankbaar gebruik van dit gegeven door in haar poule als tweede te eindigen (achter Tsjechië) en hiermee haar ticket voor Oostenrijk en Zwitserland veilig te stellen.

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkspelVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1Tsjechië1292129275
2Duitsland1283127357
3Ierland12453171714
4Slowakije12516163323
5Wales12435151819
6Cyprus12426141724
7San Marino1200120257

De deelnemers op het EK-2008 waren de gastlanden Oostenrijk en Zwitserland, Duitsland, Nederland, Roemenië, Zweden, Spanje, Polen, Portugal, Italië, Frankrijk, Griekenland, Turkije, Tsjechië, Kroatië en Rusland. Vergezeld door Kroatië, Oostenrijk en Polen belandde Duitsland in Groep B. Wat de vorige twee EK´s niet lukte, slaagde ditmaal wel. Die Mannschaft sloot haar openingswedstrijd winnend af. Buurland Polen leed op 8 juni een 2-0 nederlaag door twee doelpunten van Lukas Podolski in de 20e en 72e minuut. Met drie punten op zak vonden onze Oosterburen in Kroatië hun volgende opponent; een teleurstellend 2-1 verlies was het gevolg. Doelpunten van Darijo Srna (24e minuut), Ivica Olic(62e minuut) en Lukas Podolsk(79e minuut) maakten de score compleet. Om niet wederom vroegtijdig uitgeschakeld te worden, was een overwinning in de laatste poulewedstrijd tegen thuisland Oostenrijk noodzakelijk. Michael Ballack nam de zware taak op zich en schoot zijn land met een rake vrije trap(49e minuut) naar de laatste acht.

In de kwartfinale wachtten de sterke Portugezen. Waar een gelijkwaardige wedstrijd verwacht werd, leek in het begin van de wedstrijd een monsterscore in de maak. Binnen het halfuur hadden Bastian Schweinsteiger en Miroslav Klose hun land al op een 2-0 voorsprong gezet. Nadat Nuno Gomes namens Portugal de aansluitingstreffer had geproduceerd(40e minuut), was de spanning terug in de wedstrijd. Een kwartier na de theepauze nam Duitsland echter weer stevig het heft in handen door een treffer van Michael Ballack. De goal van Helder Postiga vlak voor tijd was slechts voer voor de statistici. Net als in 1996 stond Duitsland weer in de finale van een Europees Kampioenschap.

Tegenover de Duitsers stonden ditmaal de Spanjaarden. In het Ernst Happel-stadion in Wenen, waren het de Zuid-Europeanen die aan het langste eind trokken. Fernando Torres bezorgde zijn land het eerste Europese eremetaal sinds 1964 door in de 33e minuut doel te treffen. Deze klap kwamen de Duitsers niet meer te boven en ondanks enkele pogingen op doel, hielden de Spanjaarden de veilige marge in stand. Ondanks het teleurstellende resultaat toonde Duitsland aan weer tot de Europese top te behoren en werd het geschonden blazoen weer opgepoetst.

KwartfinaleHalve finaleFinale
Portugal - Duitsland 2-3Duitsland - Turkije 3-2Duitsland - Spanje 0-1

EK-selectie 2008 Duitsland

Doel
  • Jens Lehmann
  • Robert Enke
  • René Adler

Verdediging
  • Marcell Jansen
  • Arne Friedrich
  • Clemens Fritz
  • Heiko Westermann
  • Philipp Lahm
  • Per Mertesacker
  • Cristoph Metzelder

Middenveld
  • Simon Rolfes
  • Bastian Schweinsteiger
  • Torsten Frings
  • Michael Ballack
  • Piotr Trochowski
  • Thomas Hitzlsperger
  • Tim Borowski
  • David Odonkor

Aanval
  • Mario Gomez
  • Oliver Neuville
  • Miroslav Klose
  • Lukas Podolski
  • Kevin Kuranyi

Coach:
  • Joachim Löw

EK-2012

Voor het komende EK in 2012 in Oekraïne en Polen wist Duitsland zich in de kwalificatiepoule A van Turkije, België, Oostenrijk, Azerbeidzjan en Kazachstan te ontdoen. Via de groepswinst wist Die Mannschaft zich van deelname aan de eindronde te verzekeren.

Groep A

PositieTeamGespeelde wedstrijdenWinstGelijkspelVerliesPuntenDoelpunten voorDoelpunten tegen
1Duitsland10100030347
2Turkije10523171311
3België10433152115
4Oostenrijk10334121617
5Azerbeidzjan1021771026
6Kazachstan101184624

De loting koppelde Duitsland aan Nederland, Portugal en Denemarken. Deze vier ploegen zullen in Groep B uitmaken wie doorgaan naar de kwartfinales.

EK-palmares Duitsland:

  • Gespeelde wedstrijden: 38
  • Winst: 19 keer
  • Gelijkspel: 10 keer
  • Verlies: 9 keer
  • Doelsaldo: 55 - 39
  • Titelwinst: 3 keer in 1972, 1980 en 1996
  • Verliezend finalist: 3 keer in 1976,1992 en 2008

Lees verder

© 2011 - 2017 Dewittevos, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Europees Kampioenschap waterpolo 2012 - MannenVan 16 januari tot en met 29 januari vind er in het Pieter van den Hoogenband zwemstadion het Europees kampioenschap wat…
Europees Kampioenschap waterpolo 2012 - VrouwenVan 18 januari tot en met 28 januari vind er in het Pieter van den Hoogenband zwemstadion het Europees kampioenschap wat…
EK voetbal 1960-2016EK voetbal 1960-2016Sinds 1960 vindt het Europees Kampioenschap voetbal om de vier jaar plaats. In 2012 wordt het 14de kampioenschap georgan…
EK 2012 in Polen en Oekraïne - programma/speelschemaEK 2012 in Polen en Oekraïne - programma/speelschemaEK 2012 PROGRAMMA - Het 14de Europees Kampioenschap voetbal vond plaats van 8 juni tot 1 juli 2012 in Polen en Oekraïne.…
Ek voetbal 19921992 is het jaar dat het EK voor de 9e keer word gehouden. Dit jaar is Zweden het gastland om het EK te mogen organisere…
Bronnen en referenties
  • Nl.wikipedia.org
  • En.wikipedia.org
  • www.voetbalstats.nl

Reageer op het artikel "EK-voetbal geschiedenis Duitsland"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Infoteur: Dewittevos
Laatste update: 23-12-2011
Rubriek: Sport
Subrubriek: Voetbal
Special: EK-tegenstanders Oranje
Bronnen en referenties: 3
Schrijf mee!