InfoNu.nl > Sport > Geschiedenis > De Olympische helden van Albertville 1992

De Olympische helden van Albertville 1992

De Olympische helden van Albertville 1992 Er is flink veel belangstelling voor de organisatie van de Winterspelen in 1992. Maar liefst zeven steden stellen zich kandidaat. In de eerste stemronde gaat het Bulgaarse Sofia nog aan kop, maar in de volgende rondes wordt langzaam duidelijk dat het Franse Albertville gaat winnen. Het zijn bijzondere Spelen omdat bijvoorbeeld Estland, Litouwen en Letland weer als onafhankelijke landen meedoen. Vijf andere Sovjet-republieken treden aan als het GOS – en worden tweede in het landenklassement. Achter een ander nieuw ‘oud’ land, het weer verenigde Duitsland. Kroatië en Slovenië debuteren in Albertville.

Overzicht

De meest succesvolle sporters op deze Spelen zijn de langlaufers. Hiervan komen er maar liefst drie in het onderstaande overzicht voor, elk met drie gouden medailles. Gek is dat overigens niet. Van de elf nieuwe disciplines op deze Spelen komen er twee uit het langlaufen, dat nu in totaal al tien onderdelen bevat. Vijf voor de mannen en vijf voor de vrouwen. Ook nieuw zijn twee extra onderdelen op de biatlon, en bovendien verwelkomt Albertville de nieuwe sporten freestyle skiën en shorttrack-schaatsen.

Bonny Blair (Verenigde Staten – schaatsen)

In 1988 wordt Bonny Blair nog overvleugeld door Yvonne van Gennip, maar verovert ze wel de gouden medaille op de 500 meter - zelfs met een nieuw wereldrecord. Op de dubbele afstand eindigt Blair als derde. In Albertville vergaat het Blair nog beter met zowel goud op de 500 (ruim voor de Chinese Ye Qiaobo) als op de 1000 meter. In die laatste race zit Qiaobo haar veel meer op de hielen. Met 0,02 seconden voorsprong blijft Blair net aan de goede kant van de score. Twee jaar later in Lillehammer hoort Blair opnieuw bij de helden.

Björn Daehlie (Noorwegen – langlaufen)

In Calgary in 1988 is Björn Daehlie enkel aanwezig om de speciale sfeer te proeven van een Olympische Spelen en neemt hij niet deel aan de wedstrijden. Vier jaar later begint zijn medaille-verzameling in Albertville. De Noor is 24 jaar en voldoende gehard om de zware wedstrijden aan te kunnen. Daehlie begint met zilver op de 30 kilometer klassieke stijl, ruim achter landgenoot Vegard Ulvang. Het is een mooi begin, maar het wordt nog beter in de combinatiewedstrijd (10 kilometer langlaufen in klassieke stijl, gevolgd door 15 kilometer vrije stijl). Na de 10 kilometer van 13 februari ligt Daehlie vierde, maar zijn 15 kilometer twee dagen later is fenomenaal. Opgeteld blijft Daehlie concurrent Ulvang bijna een minuut voor en pakt hij zijn eerste goud. Weer drie dagen later verovert Daehlie zijn tweede goud, als de 4 keer 10 kilometer estafette een gemakkelijke prooi wordt voor het Noorse team. Als slotloper langlauft Daehlie zelfs achterstevoren de finishlijn over, zo groot is de voorsprong. Italië wordt tweede, Finland derde. Ook de tegenstand voor Daehlie op de 50 kilometer vrije stijl komt van de Italianen, van Giorgio Vanzetti en Maurizio De Zolt. Uiteindelijk verslaat Daehlie beide Italianen met gemak en is hij met drie goud en een zilver spekkoper op deze Winterspelen.

Petra Kronberger (Oostenrijk – skiën)

Sinds eind jaren tachtig is de Oostenrijkse Petra Kronberger een van de toonaangevende skiesters in de wereld. Ze is bijzonder allround en neemt deel aan alle onderdelen. In 1988 is ze pas 18 jaar en reikt ze in Calgary drie keer niet verder dan de subtop. Vanaf de winter erna is ze echter absolute wereldklasse. In Albertville bewijst ze dat. De wedstrijden beginnen met de combinatie-titel, samengesteld uit afdaling en slalom. Omdat haar grootste concurrent, landgenote Sabine Ginther, een dag eerder ten val komt en een botje in haar rug breekt, lijkt Kronberger onaantastbaar in deze wedstrijd. De Oostenrijkse wint de afdaling en daarmee is eigenlijk inderdaad de kous al af. Want de slalom is haar specialiteit. Weliswaar zetten Anne Berge (Noorwegen) en Anita Wachter (Oostenrijk) betere tijden neer in het tweede onderdeel, maar hebben ze een te grote achterstand uit de afdaling om het Kronberger lastig te maken: Berge wordt daarin eenentwintigste, Wachter elfde. In de volgende onderdelen doet Kronberger steeds prima mee, maar eindigt ze telkens net buiten de prijzen: vijfde op de afdaling en vierde op de Super G. Op de reuzenslalom valt ze uit, zodat haar alleen de slalom nog rest. De beide runs leveren twee verrassende winnaars op. Julie Parisien (Verenigde Staten) wint de eerste, Annelise Coberger (Nieuw Zeeland) de tweede. Eén dag voor haar drieëntwintigste verjaardag is Kronberger het meest constant met een derde en een tweede tijd en wint ze haar tweede goud. Coberger is de eerste sporter uit het zuidelijk halfrond die een medaille (zilver) wint op de Olympsiche Winterspelen. Nog geen jaar na de Spelen in Albertville stopt Kronberger met de wedstrijdsport. Ze gaat werken als kunsthistoricus en zangeres en vestigt zich in cultuurstad Salzburg.

Gunda Niemann (Oost-Duitsland – schaatsen)

Dat Gunda Niemann zo’n tien jaar lang het vrouwenschaatsen domineert (acht keer wereldkampioen, 98 World Cup-overwinningen), is niet helemaal af te zien aan haar collectie Olympische medailles. Al is een totaal van drie gouden, vier zilveren en één brons natuurlijk niet slecht. Maar vaak gaat het op het allesbeslissende moment fout. Niemann (later officieel Gunda Niemann-Stirnemann-Kleemann) beleeft haar beste Spelen in Albertville. In het Franse plaatsje komt ze uit op de drie langste afstanden. Op de eerste van het toernooi, de 3000 meter, is ze favoriet en dat laat ze ook zien. Ze start als laatste van de titelkandidaten en heeft gedurende de hele race een geruststellende voorsprong op haar landgenote Heike Warnicke, die zilver wint. Op de 1500 meter is Niemann wederom de te kloppen vrouw, samen met de als Hongaarse geboren Emese Nemeth-Hunyadi, die op deze Spelen uitkomt voor Oostenrijk. Nemeth-Hunyadi faalt met de zevende tijd, Niemann laat zich alleen verrassen door teamcollega Jacqueline Börner en krijgt zilver omgehangen. Börner start overigens al in het eerste paar, op een moment dat de weersomstandigheden nog veel beter zijn. Voor Niemann vormt de 5000 meter het sluitstuk van Albertville, haar specialiteit. Het wordt een Oost-Duits onderonsje. Niemann heeft het voordeel om meteen na een dweilpauze te mogen starten en wint eenvoudig met bijna zeven seconden voorsprong op Warnicke en Claudia Pechstein. Na deze Spelen haalt Niemann nog slechts één keer goud, op de 3000 meter in Nagano.

Toni Nieminen (Finland – skispringen)

De jonge ééndagsvlieg Tony Nieminen uit Lahti is in 1992 pas 16 jaar. Hij heeft net het Vierschansentoernooi gewonnen (drie keer eerste, tweede in Garmisch-Partenkirchen) en is daarmee de gedoodverfde kandidaat voor eremetaal in Albertville. Op de 70-meter schans zijn het de Oostenrijkers Ernst Vettori (goud met flinke voorsprong) en Martin Höllwarth (zilver en ook pas 17 jaar) die bij Nieminen een beetje roet in het eten gooien. Maar brons is natuurlijk wel een prima prestatie. Daarna volgt op 14 februari de teamwedstrijd. Oostenrijk heeft een goed team, net als Finland. Van de andere landen wordt minder verwacht. Gemiddeld zijn de Oostenrijkers beter in de wedstrijd, maar een uitzonderlijke prestatie van Nieminen brengt het goud bij de Finnen. In dezelfde vorm verschijnt Nieminen ook twee dagen later aan de start, voor de 90-meter schans. Höllwarth houdt Nieminen bij de eerste sprong nog bij, maar bij sprong twee laat Nieminen zijn extra klasse zien. Hij springt vele meters verder dan al zijn concurrenten. Nieminen is met deze overwinning nog steeds de jongste individuele Olympische kampioen aller tijden. Na 1992 is er slechts sporadisch nieuws over Nieminen. In 2002 is hij voor de tweede maal present op de Spelen, maar wordt hij slechts zestiende.

Alberto Tomba (Italië – skiën)

Vier jaar na zijn Canadese triomf is Alberto Tomba weer helemaal klaar om opnieuw te vlammen. In Albertville gaat hij op jacht naar een totaal van vier keer goud, voor een skiër zou dat een Olympisch record zijn. Hij haalt dit record niet, maar komt wel bijzonder dicht in de buurt. Op de reuzenslalom gaat Tomba goed van start. Daar verschijnen 131 skiërs aan de start, een record. Omdat het parcours nogal gemakkelijk was, halen daarvan nog 91 de finish. Die mogen ook allemaal in de tweede run starten. Hierdoor lijkt de wedstrijd wel een eeuwigheid te duren. Voor Tomba maakt het weinig uit. In de eerste race zet hij de scherpste tijd neer, voor Marc Girardelli (Luxembourg) en Kjetil André Aamodt uit Noorwegen. In de tweede race verandert er in de top niet veel (Tomba is wel opnieuw de snelste) en goud, zilver en brons blijven bij dezelfde personen. In de slalom moet het dan voor Tomba gebeuren. Zijn eerste race is echter teleurstellend, hij wordt zesde. Heel ruim achter de Noor Finn Christian Jagge, meer dan anderhalve seconde. Voor iedereen te veel, behalve misschien voor Tomba. Hij gaat op een geweldige manier langs de poortjes en zet met afstand de snelste tijd neer. Ook Jagge komt niet aan die tijd, maar houdt nog net 0,28 seconden over van voorsprong. Tomba moet dus blij zijn met zilver. Twee jaar later in Lillehammer verovert Tomba nog zilver op de slalom, waarmee zijn totaal op drie goud en twee zilver komt. Dat is op dat moment wel een record voor Olympische skiërs, dat later door de Noor Kjetil André Aamodt wordt verbeterd.

Vegard Ulvang (Noorwegen – langlaufen)

De Olympische Spelen in Calgary in 1988 zijn een teleurstelling voor de dan 24-jarige Vegard Ulvang. Hij komt thuis met slechts één bronzen medaille, en drie prestaties die hem net buiten de medailles plaatsen. Vier jaar later is alles anders. Ulvang begint met de 30 kilometer. Aanvankelijk ligt hij achter op Björn Daehlie, maar zo’n zeven kilometer voor de finish neemt hij de leiding over en eindigt de wedstrijd met flinke voorsprong én met goud. Op de 10 kilometer – de vervanger van de 15 kilometer als onderdeel – wint Ulvang opnieuw, redelijk ruim voor Marco Alborello (Italië) en Christer Majbäck (Zweden). Het betekent dat de Noor als winnaar ook als eerste van start mag gaan op de 10 en 15 kilometer achtervolging. Uiteindelijk moet hij hierin zijn meerdere erkennen in Daehlie. Die mag pas 25 seconden later vertrekken, maar heeft Ulvang al bij kilometerpaaltje vier bij de kladden. Ulvang verdedigt wel zijn tweede plek en wint daarmee zilver. Op de 4 keer 10 kilometer estafette bundelen Daehlie en Ulvang hun krachten, wat voor Ulvang al zijn derde gouden medaille betekent. Daarna is pijp wel leeg bij Ulvang. Op de 50 kilometer, ook niet zijn favoriete afstand, moet hij acht langlaufers voor zich laten.

Lyubov Yegorova (GOS – langlaufen)

De 25-jarige Lyubov Yegerova doet in Albertville op het langlaufen aan alle vijf de onderdelen mee. Ze wint er drie en haalt twee keer zilver. Zilver is er bijvoorbeeld voor haar op de 30 kilometer. Op die afstand komt ze acht seconden later over de finish dan de Italiaans Stefania Belmondo. Yegerova heeft dan al eerder in het toernooi de 15 kilometer gewonnen, vrij gemakkelijk zelfs. Gedurende de gehele wedstrijd is ze op alle controlepunten de snelste. Met een ongekende voorsprong van zeventig (!) seconden deklasseert ze de rest van het deelnemersveld. Nieuw op het programma is de 5 én 10 kilometer achtervolging. Eerst moeten de deelnemers in klassieke stijl 5 kilometer langlaufen (waar ook apart Olympische medailles mee te winnen zijn), vervolgens vertrekt de snelste uit die race als eerste voor 10 kilometer vrije stijl. Yegerova wint zilver op het eerste onderdeel en mag tegelijkertijd (het onderlinge verschil was minder dan één seconde) met de Finse Marjut Lukkarinen uit de startblokken voor de 10 kilometer vrije stijl. Ze slaat een vroege tussenaanval van Belmondo af en komt als eerste over de streep. Als laatste wint Yegerova ook nog de teamwedstrijd, de 4 keer 5 kilometer. Hierbij wordt ze als slotloopster enorm geholpen door de prestaties van haar teamgenoten Yelena Välbe, Larisa Lazutina (vijf goud in haar Olympische carrière) en Raisa Smetanina (vier keer Olympisch goud). Maar het kost dit sterrenteam van het GOS desondanks bijzonder veel moeite om Noorwegen van zich af te houden.

Lees verder

© 2014 - 2019 Kempes, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Welke olympische sporten zijn er?Tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen zullen ongeveer 10.500 atleten in 26 sporten strijden om de medailles. W…
Roberto Sighel: vijf Olympische SpelenRoberto Sighel is een Italiaanse oud-langebaanschaatser. Hij heeft maar liefst aan vijf Olympische Winterspelen deelgeno…
Schansspringer Michael Edwards, bekend als Eddie the EagleSchansspringer Michael Edwards, bekend als Eddie the EagleVeel sportliefhebbers hebber er alles voor over om ooit eens deel te nemen aan de Olympische Spelen. Voor velen van hen…
Alle winterspelen en Nederlandse medailles op een rijAlle winterspelen en Nederlandse medailles op een rijDe Olympische Winterspelen 2018 werden in februari gehouden. Voorafgaande aan deze spelen viel Nederland tijdens voorgaa…
De Olympische helden van Lillehammer 1994De Olympische helden van Lillehammer 1994Het voornemen uit 1986 om de Zomer- en Winterspelen uit elkaar te halen heeft als gevolg dat 1994 – na 1992 – opnieuw ee…
Bronnen en referenties
  • http://www.schaatsstatistieken.nl
  • http://www.olympics30.com/
  • http://www.olympischsporterfgoed.nl/cms/showpage.aspx?id=9826
  • www.iifh.com
  • http://www.sportuitslagen.org
  • www.sports-reference.com
  • www.sportgeschiedenis.nl
  • http://data.fis-ski.com/

Reageer op het artikel "De Olympische helden van Albertville 1992"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Kempes
Gepubliceerd: 27-01-2014
Rubriek: Sport
Subrubriek: Geschiedenis
Special: Olympische Winterspelen
Bronnen en referenties: 8
Schrijf mee!