Mathieu van der Poel: biografie van hem en zijn familie

Mathieu van der Poel behoort tot de beste wielrenners ter wereld. Hij blinkt uit in het veldrijden, wegwielrennen en mountainbiken. Zijn vader is Adrie van der Poel en de Franse legende Raymond Poulidor was zijn opa. David van der Poel, een oudere broer van Mathieu, is eveneens een getalenteerde veldrijder.

Supergenen: biografie van de familie van Mathieu van der Poel

Mathieu van der Poel is op 19 januari 1995 geboren in de Belgische plaats Kapellen. Hoewel hij dus in België is geboren, komt hij tijdens wielerkoersen uit voor Nederland. Mathieu van der Poel is door de natuur voorzien van superwielergenen. Zowel zijn vader als zijn opa (van moederskant) zijn wielerlegendes.

Adrie van der Poel

Mathieu is een zoon van de befaamde ex-wielrenner Adrie van der Poel, die zowel als wegwielrenner en als veldrijder tot de absolute wereldtop behoorde. Als wegwielrenner was Adrie vooral een klassiekerspecialist. Hij won onder meer de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, de Amstel Gold Race, Parijs-Tours, de Clasica San Sebastian, de Scheldeprijs en Parijs-Brussel. Verder won hij onder meer twee etappes in de Tour de France, de Nederlandse wegtitel bij de profs (in 1987) en werd hij tweede op het WK wegwielrennen in 1983.

Tijdens het eerste deel van zijn carrière lag de focus voor Adrie van der Poel vooral op het wegwielrennen, al pakte hij in die tijd in de winter als veldrijder ook nog heel wat nationale titels en veel zilveren medailles op het WK Cyclocross. Midden jaren negentig ging Adrie van der Poel zich veel meer op het veldrijden dan op het wegwielrennen richten. Dat resulteerde onder meer in een wereldtitel veldrijden in 1996, overwinningen in de eindklassementen van zowel de Wereldbeker als de Superprestige in 1997, plus talloze zeges in topcrossen. Adrie van der Poel is getrouwd met Corrine Poulidor, een dochter van Raymond Poulidor.

Raymond Poulidor

Mathieu van der Poel is dus een kleinzoon van Raymond Poulidor (geboren in Masbarud-Mérignat, op 15 april 1936). Poulidor is één van de populairste Franse wielrenners aller tijden. Dat komt onder meer doordat hij vaak de heftig strijdende underdog was, vooral in duels Jacques Anquetil en later tijdens zijn carrière met Eddy Merckx. Drie keer werd Poulidor tweede in de Tour de France en hij kreeg daarom als bijnaam 'De eeuwige tweede'. Die bijnaam is achteraf gezien niet helemaal terecht. Enerzijds omdat hij veel grote wedstrijden wèl won, zoals Milaan-San Remo (1961), het Frans kampioenschap (1961), de Ronde van Spanje (1964), de Dauphiné Libéré (1966 en 1969), Parijs Nice (1972 en 1973) en de Waalse Pijl (1963). Anderzijds is de naam 'de eeuwige tweede' tegenwoordig ook niet meer zo toepasselijk voor Poulidor, aangezien andere renners (Zoetemelk en Ullrich) vaker tweede werden in de Ronde van Franrkijk dan Poulidor.

Naast 'de eeuwige tweede' is 'Poupou' een andere bekende koosnaam van Poulidor. In de jaren zestig en zeventig schreeuwde het Franse publiek tijdens wielerwedstrijden massaal 'Allez Poupou!' als het profpeloton passeerde.

David van der Poel

David van der Poel is de oudere broer van Matiehu. David werd op 15 juni 1992 geboren. Hij is eveneens zeer getalenteerd. Bij David heeft, nog veel meer dan bij Mathieu, de focus altijd het meest op het veldrijden gelegen, in plaats van het wegwielrennen. In 2010 werd David van der Poel Nederlands kampioen veldrijden bij de junioren, in 2013 won hij het nationale veldritkampioenschap bij de beloften (espoirs/u23).

De carrière van Mathieu van der Poel

Tijdens zijn eerste seizoen bij de nieuwelingen (tijdens de winter van 2009-2010) won Mathieu reeds enige wedstrijden, doch op het NK cyclocross voor nieuwelingen deed hij zijn familie-imago eer aan: zowel zijn vader als zijn opa behaalden in topwedstijden immers heel wat meer tweede dan eerste plekken en Mathieu werd op zijn eerste nieuwelingen NK tweede.

Alleswinnaar

Het jaar daarop demonstreerde Mathieu dat hij een ongekend talent is. In de winter van 2010-2011 startte hij namelijk in 29 veldritten en won ze allemaal. Dat hij niet alleen als veldrijder een absoluut toptalent is, maar ook als wegrenner, bewees hij in 2011 toen hij het Nederlands kampioenschap tijdrijden op de weg won.

Na zijn overstap naar de juniorencategorie bleef Mathieu van der Poel als veldrijder bijna onverslaanbaar. In de twee jaar dat hij junior was, won Mathieu onder meer twee keer het WK veldrijden, twee keer het Europees kampioenschap veldrijden en twee keer het NK veldrijden. Ook in het wegwielrennen bleef hij buitengewoon sterk presteren. Zo won hij in 2013 zowel het WK als het NK wielrennen voor junioren op de weg.

Profwereldkampioen

Met ingang van de winter van 2013-2014 stapte Mathieu van der Poel over van de junioren naar de beloftencategorie. Ook hierin rijdt hij als veldrijder wederom buitengewoon sterk en heeft hij reeds het eindklassement van de wereldbeker gewonnen. Ook startte hij als belofte enkele keren in wedstrijden tussen de profs en presteerde daarin zo sterk, dat hij besloot om met ingang van het daaropvolgende seizoen niet meer bij de beloften te rijden (terwijl hij daar qua leeftijd nog heel wat jaren recht op had), maar alleen nog maar bij de profs te rijden. Dat resulteerde in een wereldtitel in het veldrijden bij de profs in 2015, als debutant. Hij werd daarmee de jongste profwereldkampioen veldrijden aller tijden.

Wereldtop op de weg, veld en mountainbike

In de daarovolgende jaren zette Mathieu van der Poel zijn zegetocht als profwielrenner voort hij. Hij won nog diverse malen de wereldtitel in het veldrijden, ook won hij World Tour-wedstrijden op de weg en World Cup-manches in het mountainbiken. Oorspronkelijk zou in 2020 het Olympische mountainbiken zijn hoofddoel van het seizoen zijn, maar aangezien de Olympische Spelen in 2020 vanwege het coronavirus niet doorgaan, richt Van der Poel zich in het seizoen 2020 alsnog vooral op het wegwielrennen.

Erelijst Mathieu van der Poel

Veldrijden

Hoe ziet anno 2020 de erelijst van Mathieu van der Poel eruit? In het veldrijden won hij drie keer de wereldtitel bij de profs. Zes keer won hij het NK bij de heren elite. Drie keer won hij het EK veldrijden. Vier keer won hij het eindklassement van de Superprestige Cyclocross, twee keer won hij de DVV Trofee Veldrijden en één keer won hij de wereldbeker veldrijden. Dat hij de wereldbeker niet vaker won, komt mede doordat hij dikwijls een groot aantal wedstrijd uit dat klassement oversloeg (onder meer de wedstrijden in de Verenigde Staten), omdat die niet pasten in zijn programma.

Wegwielrennen

In het wegwielrennen won Mathieu van der Poel onder meer de Amstel Gold Race, de Ronde van Vlaanderen, de BinckBank Tour, de Brabantse Pijl, Dwars door Vlaanderen, de Ronde van Groot-Brittannië en twee keer het NK wielrennen. Bij het EK wegwielrennen won hij zilver. In 2019 leek Van der Poel tijdens de wegrit van het WK volgens velen op weg te zijn naar de wereldtitel, toen hij echter in de regen en de kou getroffen werd door een enorme hongerklop. Hierna fietste hij bijna stapvoets, waardoor hij uiteindelijk slechts als 43e finishte.

Mountainbiken

In het mountanbiken won Mathieu van der Poel de Nederlandse titel in 2018 en de Europese titel in 2019. In 2018 werd hij derde op het WK mountainbiken. In zowel 2018 als in 2019 werd hij tweede in het eindklassement van de wereldbeker mountainbiken.